inuro
inuro, to burn in, burn
Could not find inusta in Logeion dictionaries.
inusta Verb: perfect passive participle feminine ablative singular, Verb: perfect passive participle feminine vocative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative plural, Verb: perfect passive participle neuter accusative plural, Verb: perfect passive participle feminine nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter nominative plural of inuro
inusta Adjective: feminine ablative singular, Adjective: feminine nominative singular, Adjective: neuter nominative plural, Adjective: feminine vocative singular, Adjective: neuter accusative plural, Adjective: neuter vocative plural of inustus
- I Lit.: foramen, i.e. to make an uneven hole, such as is made by burning, Col. 4, 29, 16.—Of encaustic painting: Nicias scripsit se inussisse, Plin. 35, 4, 10, § 27: cerae tinguntur isdem his coloribus ad eas picturas quae inuruntur, id. 35, 7, 31, § 49. — To burn in a mark: notas et nomina gentis, Verg. G. 3, 158; Just. 44, 4, 9: inustis barbarum litterarum notis, Curt. 5, 5, 6.—
- B To burn off or away, remove by burning: inustis infantum dexterioribus mammis ... unde Amazones dictae sunt, Just. 2, 4, 11: ferro candente calcaribus inustis, Col. 8, 2, 3; cf. Plin. 23, 8, 77, § 148.—
- II Trop., to brand, to imprint or attach indelibly: ne qua generi ac nomini suo nota nefariae turpitudinis inuratur, Cic. Sull. 31, 88: quas ille leges fuit impositurus nobis atque inusturus? id. Mil. 12, 33: aliquid calamistris, id. Brut. 75, 262: censoriae severitatis nota inuri, id. Clu. 46, 129: signa probitatis ... domesticis inusta notis veritatis, id. Planc. 12, 29: acerbissimum alicui dolorem, id. Phil. 11, 15, 38: alicui famam superbiae et crudelitatis, id. Mur. 4, 8: plurima mala rei publicae, id. Phil. 2, 46, 117: alicui ignominiam, id. Prov. Cons. 7, 16: vivet semper in pectoribus illorum, quidquid istuc praesens necessitas inusserit, Liv. 9, 3 fin.: nota turpitudinis inusta vitae alicujus, Cic. Cat. 1, 6 init.; Liv. 3, 58: mihi dolorem, Cic. Mil. 36, 99: ei dolorem, id. Tusc. 3, 9, 19; cf.: hunc dolorem cineri ejus atque ossibus, id. Verr. 2, 1, 44, § 113.
- —Hence, ĭnustus, a, um, P. a., burned; subst.: inusta, ōrum, n., burned parts, burns, Plin. 22, 14, 16, § 37.
- 1. (poët.; postklass.) inbranden (in, op: dat.) [picturas; notam vitulo];
- 2. (metaf.) opdrukken, inprenten, aanwrijven (m. dat.) [alci ignominiam; notam turpitudinis vitae alcis; alci superbiae crudelitatisque famam];
- 3. brandmerken met, voorzien van (m. abl.); ➤ inuri notā censoriae severitatis met het brandmerk v. censorische strengheid;
- 4. (iets kwalijks) veroorzaken, aandoen [alci dolorem; mala rei publicae; leges opdringen];
- 5. verbranden, verzengen, verhitten; ➤ loca inusta; sanguis vulnere inustus;
- 6. krullen [comas]; ➤ metaf.: calamistris ~ (Cic.) (een redevoering) in de krul zetten, opsieren.
烙印。燒。繪翡翠。— ei maculam 侮辱之。— infamiam 壞其名。— ei dolorem 招其疼。傷其心。— notam censoriam 批貶之。— leges 定辱民之律。
Suggest a Translation
See an image
- to burn in, burn: notas et nomina gentis, V.: volnere sanguis inustus, O.: inustis barbararum litterarum notis, Cu.—Fig., of persons, to brand, mark: censoriae severitatis notā inuri.—To brand upon, brand, imprint, affix, attach indelibly: ne qua nomini suo nota turpitudinis inuratur: acerbissimum alcui dolorem: mihi superbiae infamiam: alqd istuc, L.: nota turpitudinis inusta vitae tuae.—To curl by heat; hence, of style: illa calamistris inurere, polish off with curling-irons.
-
…pono, sed eos hoc moneo, desinant furere ac proscriptiones et dictaturas cogitare. tantus enim illorum temporum dolor inustus est civitati ut iam ista non modo homines sed ne pecudes quidem mihi passurae esse videantur. quartum genus est…
Cicero, in Catilinam
-
…extra istam coniurationem perditorum hominum qui te non metuat, nemo qui non oderit. quae nota domesticae turpitudinis non inusta vitae tuae est quod privatarum rerum dedecus non haeret in fama quae libido ab oculis, quod facinus a manibus…
Cicero, in Catilinam
-
…misericordiamque deducatur, nisi omnes illi motus, quos orator adhibere volet iudici, in ipso oratore impressi esse atque inusti videbuntur. Quod si fictus aliqui dolor suscipiendus esset et si in eius modi genere orationis nihil esset nisi falsum…
Cicero, de Oratore
-
…eius temeritatem senatus supplicatione denegata notavit. sed fruatur sane hoc solacio atque hanc insignem ignominiam quoniam uni praeter se inusta est, putet esse leviorem, dum modo, cuius exemplo se consolatur, eius exitum exspectet, praesertim cum…
Cicero, de Provinciis Consularibus
-
…causa non esset, tamen vel dignitas hominis vel honoris eius quem adeptus est amplitudo summam mihi superbiae crudelitatisque infamiam inussisset, si hominis et suis et populi Romani ornamentis amplissimi causam tanti periculi repudiassem. neque enim iam mihi licet…
Cicero, pro Murena
-
…, non male aliquando de me meriti, sed semper optime. nullum mihi umquam, iudices, tantum dolorem inuretis tametsi quis potest esse tantus sed ne hunc quidem ipsum ut obliviscar quanti me semper feceritis. quae si vos…
Cicero, pro Milone
-
…multa etiam alia metuenda. ad servos medius fidius res publica venisset ; tantum homines impios ex vetere illa coniuratione inustum nefariis mentibus bonorum odium tenebat. hic tu me etiam gloriari vetas ; negas esse ferenda quae soleam de me…
Cicero, de Domo sua
-
…istorum sit qui otio delectantur. Tertio vero generi non militum veteranorum, sed importunissimorum hostium cupio quam acerbissimum dolorem inurere. quamquam, patres conscripti, quousque sententias dicemus veteranorum arbitratu quod eorum tantum fastidium est, quae tanta adrogantia…
Cicero, Philippicae
-
…monumentum non enim illae manubiae meae, sed operis locatio mea fuerat, monumentum vero senatus hostili nomine et cruentis inustum litteris esse passi sunt. qui me homines quod salvum esse voluerunt, est mihi gratissimum ; sed vellem non…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…consumatur homo importunis ime, cur tantam iniuriam P. Annio mortuo fecisti cur hunc dolorem cineri eius atque ossibus inussisti, ut liberis eius bona patria voluntate patris, iure, legibus tradita eriperes, et cui tibi esset commodum…
Cicero, in Verrem