irridere

irridere [CL] 1 to laugh at, make fun of, mock: a (trans.); b (w. dat.); c (absol.). a a1081 Berardus ‥ nostras ‥ literas tibi detulit quas ‥ procaciter irrisisti Lanfr. Ep. 23 (47); quod in cruce ~endus esset, per psalmistam dicit ‥ Eccl. & Synag. 101; Dominus tuus inhonoratus, sputis dedecoratus, palmis virgisque cesus, †coronea [l. corona] spinea irrisus, ad ultimum inter flagiciosos cruci affixus Pull. CM 207; c1212 tamquam iniqus [sic] et obstinatus dignus habeatur hostiliter ~eri Gir. Ep. 5 p. 204; vulpes, ostendens cibum ciconie, ~ebat eam. sed postea ciconia ‥ melius irrisit ei Walt. Angl. FabP. 27. 3; Ib. (v. 1b infra); [Minerva] quum in convivio deorum concinuisset ejusque tumentes buccas dii omnes irrisissent ‥ Alb. Lond. DG 10. 7; 13‥ clericos irrideo / suos (De Judicibus) Pol. Songs 230. b Walt. Angl. FabP. 27. 3 (v. 1a supra); pro Deo noli mihi amplius ~ere Latin Stories 37. c quasi temptans et ~ens stultis precipitavit sententiam labiis Map NC IV 6 f. 50v; ~eant heretici S. Langton Gl. Hist. Schol. 46; aliis vero ~entibus ac subsannantibus Coggesh. Visio 9 (cf. II Par. xxx 10); alio quoque tempore quedam prostituta ~endi animo suis ait comitibus ‥ V. Edm. Rich P 1791D; catus irrideat Cato vel Scevola Walt. Wimb. Palpo 172. 2 to make a fool of, deceive (esp. w. ref. to Gal. vi 7). quia Deus non ~etur Ord. Vit. XI 24 p. 241; 1167 timorem pretenditis; at profecto Deus non ~etur J. Sal. Ep. 205 (243).

irridere

Saved

Recent