About Report a problem

Menu

loquax

loquax, talkative, prating, chattering, loquacious, full of words

Frieze-Dennison Vergil

loquāx, ācis: adj. (loquor), talkative; prattling, chirping, 12.475; noisy, 11.458.

Could not find loquacem in Logeion dictionaries.

loquacem Adjective: feminine accusative singular, Adjective: masculine accusative singular of loquax

See loquacem in Morpho

lŏquax, ācis, adj. [loquor], talkative, prating, chattering, loquacious, full of words.
  • I Lit.: quae (ars) in excogitandis argumentis muta nimium est, in judicandis nimium loquax, Cic. de Or. 2, 38, 160: senectus est naturā loquacior, id. de Sen. 16, 55: homo loquacissimus obmutuit, id. Fl. 20, 48: loquacem esse de aliquo, Prop. 3, 23, 22 (4, 25, 2).—With gen.: mendaciorum loquacissimus, Tert. Apol. 16.—
  • II Transf.: ranae, croaking, Verg. G. 3, 431: nidus, i.e. in which the young birds chatter, id. A. 12, 475; cf., of young children: ipse (pater) loquaci gaudebit nido, Juv. 5, 142: stagna (on account of the frogs in them), Verg. A. 11, 458: nutus, Tib. 1, 2, 21: oculi, expressive, speaking, id. 2, 7, 25 (2, 6, 43): vultus, Ov. Am. 1, 4, 17: manu, Petr. Fragm. 19, 5: lymphae, murmuring, babbling, Hor. C. 3, 13, 15: fama, Ov. P. 2, 9, 3.—Comp.: avium loquaciores quae minores, Plin. 11, 51, 112, § 268.—Hence, adv.: lŏquācĭter, talkatively, loquaciously: loquaciter litigiosus, Cic. Mur. 12, 26: scribetur tibi forma loquaciter et situs agri, i.e. at large, with all the particulars, Hor. Ep. 1, 16, 4.— Comp.: loquacius, Paul. Nol. Ep. 39, 8.

Saved

Recent