Logeion | mensis

mensis, is (gen. plur. regularly mensium; freq. mensum, Plaut. Most. 1, 1, 78 (78); Cic. Phil. 12, 9, 22; id. Verr. 2, 2, 74, 182 al.; Caes. B. G. 1, 5, 3; Ov. M. 8, 500; id. F. 5, 187; 424; Liv. 3, 24, 4; 3, 25, 4; Plin. 7, 11, 9, § 49 et saep.; v. Neue, Formenl. 1. p. 265 sq.), m. [root ma-, measure; Sanscr mas; Gr. μήν, the measure of time; cf. Goth. mena; Germ. Mond; Engl. moon, month], a month.

I Lit.: mensium nomina, Varr. L. L. 6, 4, § 33 Müll.; Censor 22: hunc mensem vortentem servare, the return of this month, i.e. a full year, Plaut. Pers. 4, 4, 76 (634): septem menses sunt. quom in hasce aedis pedem nemo intro tulit, id. Most. 2, 2, 39 (469): lunae cursus qui, quia mensa spatia conficiunt, menses nominantur, Cic. N. D. 2, 27, 69: annūm novūm voluerunt esse primum mensem Martium, Atta ap Serv. Verg. G. 1, 43: primo mense, at the beginning of the month, Verg. A. 6, 453: regnavit is quidem paucos menses, Cic. Lael. 12, 41; Hor. C. 2, 9, 6.—
- B Esp., plur., the months, i.e. the fixed time, the period: mensis jam tibi actos vides, Plaut. Am. 1, 3, 2 (500).—
II Transf., esp. in plur., the menses: prodest mulierum mensibus retardatis, Plin. 21, 21, 89, § 156; 22, 22, 40, § 83; 22, 25, 71, § 147; 23, 7, 71, § 138 et saep.—In sing.: a muliere incitati mensis, Plin. 17, 28, 47, § 267; 28, 7, 23, § 77.—Transf., of female animals, the yearly flux, Varr. R. R. 2, 7 med.

mēnsis, is, m. (altindisch má̄s-, má̄sa-h, Mond, griech. μήν, μήνη, Mond u. Monat, ahd. mānōt, Monat), der Monat, I) eig.: mensis Ianuarius, Februarius etc., s. Iānuāriusetc.: intercalarius, Cic.: lunaris, periodischer, Vitr.: dimidiatus, Cic.: dimidius, Colum.: aestivus, hibernus, Suet.: sex menses, ein halbes Jahr, Plaut. u.a.: intra sex mensium et anni spatium, anderthalb Jahren, Liv. – duorum mensium indutiae, Iustin.: trium mensium spatium, Iustin.: ratio paucorum mensium, complurium mensium, Cic.: multorum mensium labor, Caes.: mensium et annorum initia, Caes. – singulis mensibus, Liv.: quot mensibus, allmonatlich, Vitr.: in singulos menses, Nep.: bis in mense, Cels., ter in mense, Varro u. Scrib. Larg.: per duos continuos menses, Eutr.: superioribus mensibus, Caes.: interiectis mensibus, Iustin.: mense primo, zu Anfang des Monats, Verg.: paucis ante mensibus, paucis mensibus ante, Caes.: aliquot mensibus, Caes.: is mensibus suis (in seinen Befehlsmonaten) dimisit legionem, Liv. – II) meton. = die monatliche Reinigung, Menstruation, mulieris mensis, Plin. 17, 266: gew. im Plur., mulierum od. feminarum menses, Plin. 21, 156; 22, 83. – v. jährl. Fluß der weibl. Tiere, equae, cum mensem ferunt, Varro r. r. 2, 7, 8. – ➳ Genet Plur. gew. mensium; doch in sehr guten Handschrn., in Inschrn. u. in neuern Ausgg. auch mensum (in vielen und sehr guten Handschrn. auch mensuum), s. Zumpt Cic. Verr. 2, 182. Weißenb. Liv. 3, 24, 4. Alsch. Liv. 9, 33, 6. Drak. Liv. 29, 3, 5. Heinsius Ov. met. 8, 500. Neue-Wagener Formenl.³ 1, 396 f. C. Wagener Beitr. z. lat. Sprache S. 17 ff.: u. in Inschrn. (wohl vulg.) menser(um), Corp. inscr. Lat. 3, 2400; 5, 2701: meserum, Corp. inscr. Lat. 3, 2602: misir(um), Corp. inscr. Lat. 9, 3117. Vgl. 1. mesis.

mensis [CL] 1 (period of one) month; b (f.). c (de ~e in ~em) from month to month, in each successive month. d (~e exeunte, of reckoning) backwards from the end. quique quadragesimus quartus ut novi orditur annus ~e jam uno emenso, qui et meae nativitatis est Gildas EB 26; primo anno ~e sexto regni ejusdem Caesaris in ~e Distro Theod. Laterc. 2; quae quaternis ~ibus cum panis copia plebis inopiam refocilantes Aldh. VirgP 38 p. 291; ~es dicti a mensura, qua quisque eorum mensuratur Bede TR 11 p. 203; si ~is ille tricesimam fert lunam, recisis xxx quot supersunt sequenti tribue ~i Byrht. Man. 32; dabantur ei iiij s. ad ij ~es (Berks) DB I 56va. b 1294 per unam ~em Doc. Scot. I 429; 1363 infra ~em proximam tunc sequentem Lit. Cant. II 441; cum lux septena fuerat, mensis quoque dena Reg. Whet. I 395. c 1220 dicit quod fuit ad quemlibet comitatum et quod comitatus fuit de ~e in ~em SelPlCrown 140; 1294 de ~e in ~em (v. de 3b). d 1292 sexta die exeunte ~e Decembri (v. 1 dies 6c). 2 month’s mind, commemoration one month after death. 1417 in die ~is mei (v. 1 dies 6e). 3 month of the year: a (Roman); b (Greek or Macedonian); c (Hebrew); d (Egyptian); e (English). a 679 in ~e Maio indictione septima CS 45; Romulus ‥ primum ~em Marti ‥ dicavit ‥ secundum ~em nominavit Aprilem ‥ Maium tertium, quartum Junium posuit‥. Julius ~is nomen quintilis ‥ servavit ‥ Augustus ~is sextilis antea vocabatur ‥ September ~is, October, November, et December principalem sui retinent appellationem ‥ quidam autumant Januarium nuncupatum ex eo quod limes et janua sit anni ‥ omni intercalationi ~is Februarius deputatus est quoniam is ultimus anni erat Bede TR 12 pp. 206–9; 722 ordinationes vero presbiterorum seu diaconorum non nisi quarti, septimi, et decimi ~um jejuniis, sed et ingresso quadragessimali atque mediane vespere sabbati noverit celebrandas Ep. Bonif. 18; apparuit ~e Augusto stella, quae dicitur cometa Bede HE IV 12 p. 228; 759 peracta est ‥ haec donatio in ~e Februarii indictione xija CS 187; ~e Augusti M. Par. Maj. I 490. b a primo usque ad extremum diem ‥ quemque ~em computantes ‥ vocatur ‥ apud eos ipse December, Apileos; Januarius, Eudymios; Februarius, Peritios; Martius, Distros; Aprilis, Xanthicos; Maius, Artemiseos; Junius, Deseos; Julius, Panemos; Augustus, Lous; September, Gorpilos; October, Hyperbereteus; November, Dios Bede TR 14 p. 210. c Hebraei ‥ primum ~em novorum ‥ Nisan appellantes qui ‥ rectius Aprili deputatur. ‥ secundus eorum ~is Iar Maio; tertius Sivan Junio; quartus Thamul Julio; quintus Aab Augusto; sextus Elul Septembri; septimus Theseri Octobri, quem ‥ novum annum appellant; octavus Maresuan Novembri; nonus Casleu Decembri; decimus Tebet Januario; undecimus Sabat Februario; duodecimus Adar Martio simili ratione comparatur Bede TR 11 p. 203. d Aegyptii qui primi ‥ ad solis cursum ‥ suos ~es putare coeperunt ‥ quorum primus ~is Thoth, iiij kl. Septembrium; secundus Phaofi, iv kl. Octobrium; tertius Athir, v kl. Novembrium; quartus Choeac, v kl. Decembrium; quintus Tibi, vj kl. Januarium; sextus Mechir, vij kl. Februarium; septimus Phamenoth, v kl. Martiarum; octavus Pharmuthi, vj kl. Aprilium; nonus Pacho, vj kl. Maiarum; decimus Pauni, vij kl. Juniarum; undecimus Epiphi, vij Juliarum; duodecimus Mesore, viij kl. Augustarum die sumit exordium Bede TR 11 p. 205. e primusque eorum ~is, quem Latini Januarium vocant, dicitur Giuli; deinde Februarius, Solmonath; Martius, Hredmonath; Aprilis, Eosturmonath; Maius, Thrimilchi; Junius, Lida; Julius, similiter Lida; Augustus, Weodmonath; September, Halegmonath; October, Winterfilleth; November, Blodmonath; December, Giuli, eodem quo Januarius nomine vocatur Bede TR 15 p. 211. 4 (~is lunaris or sim.) lunar month. ~is lunaris incremento lunae senioque conficitur, dum xxviiij semis diebus paulo plusquam zodiacum peragit, sed facilitas computandi tricenis et undetricenis diebus lunae menses alternat Bede Temp. 5; rectius ita definiendum quod ~is lunae sit luminis lunaris circuitus ac redintegratio de nova ad novam j solaris autem mensis digressio sit solis per duodecimam partem zodiaci Id. TR 11 p. 204; menses Arabum, qui post annos planos positi sunt, in annos planos mensesque solares ‥ reducendi sunt, ideo primo ~i lunari ‥ unitas adjuncta est Adel. Elk. 5. 5 (~is solaris) solar month. solaris ‥ ~is xxij horis est amplior; ex quibus xj epactarum dies accrescunt quibus sol lunae cursum singulis annis exsuperat, duodecies enim viceni et bini cclxiiij faciunt et undecies viceni et quaterni eundem numerum complent Bede Temp. 5 supra). 6 (~is purificationis beatae Virginis Mariae) February. 1294 a ~e purificacionis beate Marie usque Pentecosten Doc. Scot. I 429. 7 (~is vetitus, prohibitus, or venationis) close season, fortnight before and fortnight after 24 June. 1238 capiat in manum regis omnes boscos ipsorum ‥ qui porcos agistari fecerunt in ipsis boscis infra ~em regis vetitum Cl 108; 12‥ in expensis forestariorum ~e prohibito MinAc 827/38; s1272 excepto ~e fetus vetito Cart. Chester 38 p. 91; 1297 solebat ‥ vigilare moram predicti Gilberti in valle de Rede in ~e vetito IPM 78/20; 1334 debent habere ‥ in foresta predicta ‥ porcos suos quietos de pannagio per totum annum excepto ~e vetito RParl II 79a; 1366 cum capris, bidentibus, et porcis etatis unius anni et ultra in ~e venacionis viz. quindena ante festum Nativitatis S. Johannis Baptiste et quindena post predictum festum Cart. Boarstall 611 p. 219; 1387 preter capras excepto quod ~e vetito viz. per quindenam ante festum nativitatis Sancti Johannis Baptiste et per quindenam post idem festum porcos in dicta foresta immittere non consueverunt nec debuerunt IMisc 236 (13). 8 (alch.; ~is philosophicus) philosophical month, period of thirty or forty days. ~is philosophicus, est tempus digestionis, viz. quadraginta dierum ‥ ~is philosophicus, est tempus putrefactionis, seu periodus quod lunae motum imitatur, qui in aliquibus est xxx in aliquibus est xl dierum. philosophicus dicitur, quod in artificio lapidis philosophici usurpetur; sed et pauciores dies ~em conficiunt istum, qui definiri solet secundum naturam rei, et absolutionem operis LC 253. 9 (pl.) menstruation. mirta agrestis ‥ urinam et ~es provocat Alph. 119.

mēnsis, (8) is, m. (cf. μήν, μήνη), ¶ 1 mois : Varro L. 6, 33 ; Cic. Nat. 2, 69 ; paucos menses regnavit Cic. Læl. 41, il régna quelques mois seulement ¶ 2 pl., menstrues : Plin. 21, 156, etc. || sing., Plin. 17, 267, et [en parl. de cavales] Varro R. 2, 7, 8.

➳ gén. pl. mensium ; mais aussi mensum et mensuum d. les mss : Cic. Att. 15, 20, 4 ; Verr. 2, 2, 182 || mensum Cic. Fam. 7, 17, 1 ; Att. 15, 20, 4 ; Cæs. G. 1, 5, 3 (α) ; Liv. 3, 24, 4 ; 8, 2, 4 ; 9, 33, 6 ; 10, 5, 12 ; 29, 3, 5 ; 45, 15, 9 || mensuum mss Pl. Most. 82 ; Cic. Fam. 3, 6, 5.

mēnsis, is m (gen. plur. mēnsium en mēnsum, ook mēnsuum)

1. maand;
2. (meestal plur.) menstruatie.

mensis , is. m. (metior.)
洋月。十二宮之一。Menses, ium. plur. 婦月經。Menses trahere vel evocare 招月經。Menses subsidunt 月經已止。

Suggest a Translation
See an image

, stans et exiens. Scriptores, et Diplomata, aut Regesta ævi medii, hoc est, post annum 1000. crebro hæc verba ingerunt, dum rerum gestarum characterismos per dierum et mensium notas scrupulosius consignant. Antiquior est anno 1000. hæc numerandi ratio in recensendis mensium diebus, ut videre est ex Charta ann. 757. apud Murator. tom. 3. Antiq. Ital. med. ævi col. 569 : Regnante domno nostro Desiderio rege, anno regni ejus, Deo propitio, primo, quinto die intrante mense Novembrio, indictione xj. Alia ann. 806. apud eumd. in iisd. Antiq. tom. 1. col. 501 : Regnantes D. N. N. Carolo et Pippino filio ejus, viris excellentissimis regibus Langobardorum in Italia, anno eorum xxxiij. et xxv. die quinto decimo intrante mense Januario, indictione xiv. Ex quibus menses integros in duas distinxisse ac divisisse sectiones, non Italos modo, sed et Gallos nostros colligimus, sumpto primæ mensium partis initio a primo mensis die, alterius vero a decimo-sexto. Diversus tamen fuit utriusque partis numerandæ et computandæ modus. Nam prima mensis pars ordine consueto dinumerabatur, sumpto a primo ejusdem die principio, usque ad decimum quintum ; altera autem sumpto ab ultimo mensis die initio, ordine retrogrado, non a Kalendis et a primo succedentis mensis, ut apud Latinos, ita ut decimus-sextus fuerit ultimus secundæ partis. Rollandinus qui vixit anno 1265. in tractatu Notularum, seu de Arte Notariæ : Ponitur dies in instrumentis diversimodo : uno modo secundum consuetudinem Bononiensem in hoc exemplo, primo die intrante Maio, et sic de singulis usque ad 16. transactis autem 16. ponuntur per Exeunte, hoc modo, 15. die exeunte Maio, 14. die exeunte Maio, et sic de singulis usque ad penultimum diem : in penultimo dicunt, Penultimo die Maii ; et in ultimo dicunt, Ultimo die Maii : et ita de singulis mensibus qui habent 31. diem. In aliis autem qui habent 30. dies, procedunt similiter usque ad 15. per hanc dictionem, Intrante ; et finitis 15. diebus primis, descendunt per alios 15. cum hac dictione, Exeunte. Semper in prima die cujuslibet mensis non ponatur, Intrante ; et in penultimo et ultimo non ponatur, Exeunte. Aliam methodum edidit ex MS. Cod. doctissimus Mabillonius lib. 4. Analect. vet. pag. 480. hac ratione : Mense Januario intrante dies duo, et exeunte dies septem. Mense Februario intrante dies novem, et exeunte dies quinque. Martio intrante dies tres, et exeunte dies octo. Mense Aprili dies decem, et exeunte dies octo. Maio intrante dies sex, et exeunte dies octo. Junio intrante dies novem, et exeunte dies novem. Julio intrante dies quatuor, et exeunte dies decem. Augusto intrante dies sex, et exeunte dies duodecim. [Septembri intrante dies tres, et exeunte dies septem.] Octobri intrante dies novem, et exeunte dies duodecim. Novembri intrante dies octo et exeunte dies duo. Decembri intrante dies duodecim, et exeunte dies tredecim. Hæc per otium expendat Lector, quæ cum Rollandino et Chartis non quadrant. Ex his colligendum videtur, ut apud Mabill. adnotatur, si non ubique, saltem quibusdam in locis, menses non fuisse divisos in duas tantum partes, ita ut primi quindecim dies mensi intranti, mensi vero exeunti reliqui dies assignarentur : sed dies solum aliquot pauciores mensi cum intranti, tum exeunti fuisse assignatos. Est igitur , Pars prima mensis. Charta consecrationis Eccles. B. M. de Epeia diœc. Veron. : In Christi nomine Dei et æterni, anno a Nativitate D. N. J. C. 1186. Ind. 4. die dominico, secundo Intrantis Novembris, etc. Vetus Charta apud Ughell. tom. 2. pag. 465 : Anno D. 1259. Indict. 2. die 14. intrante Madio, etc. Adde pag. 653. Epitaphium Ægidii Dini Judicis Patavini, apud Schraderum : Cujus anima 1283. Ind. 12. 15. intrante Januario sui corporis nexu soluta luteo, etc. Nihili est quod habent viri doctissimi ad 20. Martii pag. 202. et 204. ubi die 19. intrante mense Aprili : quippe mendum est in numeri nota, quæ forte est 10. aut 9. Vide Inscriptiones Puccinelli pag. 57. , Ead. notione, in Charta Henrici II. Imper. ann. 1050. apud Murat. delle Antic. Estensi pag. 83 : Pridie dei Introeunte mense December, etc. , Idem, in Reg. 71. Chartoph. reg. ch. 398 : In nomine Domini. Amen. Anno incarnationis ejusdem millesimo cccmo. quadragesimo, die vicesima quinta introitus mens. Aprilis, intitulata septimo Kal. Maii. , Mensis pars altera, cujus dies, ut diximus, ordine retrogrado computantur, sumpto ab ultimo initio. Vetus Charta apud Georgium Pilonum in Historia Bellunensi lib. 3. pag. 111 : Anno ejusdem Nativit. 1220. Indictione 8. die Dominica 8. exeunte Madio, etc. quo quidem anno litera Dominicalis fuit ED. Et fol. 117 : Anno Domini 1236. Indictione 9. die Veneris 11. exeunte Madio, etc. quo anno lit. Dominicalis fuit FE. Alia Charta apud Ughellum tom. 2. pag. 468 : Acta sunt hæc Anno Domini 1274. Indictione 2. die 3. exeunte Septemb. Alia apud eumdem pag. 647 : An. 1214... die 7. exeunte mense Octob. Ind. 2. etc. Adde pag. 1010. tom. 5. pag. 767. 768. 769. 775. 830. Statuta Venetorum a Jacobo Theupulo Duce Venetorum facta, exarata dicuntur, Currente anno Dominicæ Incarn... die 6. exeunte mense Sept. Ind. 1. Vetus Charta apud Hieronymum dalla Corte lib. 1. et 6. Hist. Veron. : Anno 1194. Indict. 12. die Dominico, duodecimo exeunte Martio, etc. quo anno litera Dominicalis erat B. et ita 12. exeuntis Martii erat vigesimus. Scheda alia apud Ughellum in Episcopis Veronens. pag. 757 : Die Veneris 8. exeunte Januario... anno 1186. quo litera Dominicalis erat E. Ita dies 8. exeuntis Januarii, est 24. Tabul. Meld. : Anno Domini 1291. Ind. 5. Pontificatus dom. Nicolai PP. IV. anno 4. octava die mensis Octobris exeuntis, videlicet die Mercurii ante festum SS. Simonis et Judæ Apostolorum, etc. quo anno litera Dominicalis erat G. et ita dies 8. exeuntis Octobris erat 22. Vide Hist. Cortusiorum lib. 1. cap. 3. Anonymum in Miraculis S. Ursmari num. 26. Vitam B. Luchesii Tertiarii num. 5. Miracula B. Ægidii Minoritæ n. 105. etc. Vide Exitus mensis. , instans, astans, idem qui exiens. Richardus de sancto Germano pag. 1010 : Die Mercurii octavo stante Julio in vigilia S. Jacobi, etc. qui est Julii 24. Diurnus Romanus cap. 2. tit. 1. Die enim ill. instantis mensis obiit. Charta apud Ughellum in Episcopis Veronensibus pag. 772 : Die 10. instante Martio, etc. Ibid. : Die 10. inst. April. Interdum et sæpe dies stans mensis scribitur. Apud eumdem tom. 1. part. 2. pag. 202 : Anno. Dom. 1203. Indict. 6. mense Augusti die quinta astante. Chartarium Casauriense apud Mabill. de Re Diplomat. lib. 2. cap. 28. n. 5 : In anno millesimo centesimo quinto, et die mensis Octobris stante quarto decimo, per Indictionem quartam-decimam. Apud Falconem Beneventanum pag. 319. Anacletus pseudo-Pontifex dicitur obiisse anno 1138. septimo die stante mensis Januarii, hoc est, 25. ex quo error deprehenditur Baronii, qui perperam hæc verba ad septimum Januarii retulit, ut cum scripsit Innocentium II. PP. captum a Rogerio Rege Siciliæ anno 1140. die decima mensis Julii, cum Falco, a quo excripsit, tradat captum decima die stante mensis Julii, hoc est, 22. Julii. Ita apud eumdem Falconem, Rainulphus Dux Apuliæ dicitur obiisse ultimo die stante mensis Aprilis, quod recte idem Baronius ad ultimum Aprilis conjicit. Romualdus Salernitanus ann. 1177 : Apud Vetustam usque in quartam feriam, quando jejunium inchoatur, nono scilicet die intrantis Martii demoratus... 13. die residuo stante mensis Martii ad portum Venetiæ, aura flante secunda pervenit. Ubi 13. dies stans Martii, est 19. non 23. ut est in margine. Idem Romualdus hoc ipso anno : Celebrato ibidem festo Virginis, (Assumptæ) altero die Hadriaticum mare intrantes, aura flante secunda, nono die stante mensis Augusti sani et incolumes cum omnibus suis Barolum descenderunt, hoc est, 23. Augusti. Idem rursum : Sequenti vero die Dominica, octava scilicet die residua stante mensis Julii in vigiliis B. Jacobi, etc. Denique anno 1178 : Anno Dominicæ Incarnationis 1178. mense Augusti, 11. Indict. quarta die stante ejusdem mensis, videlicet in festo Decollationis B. Joannis Baptistæ, etc. qui in 29. incidit. . Charta ann. 1187. apud Ughellum in Neapol. Archiep. num. 13 : Octavo die restantis mensis Madii. Sed et hæc numerandi ratio in recensendis mensium diebus obtinuit in Francia nostra. Exstant siquidem in Regesto Tolosano Cameræ Comput. Parisiens. Chartæ complures, quæ sic clauduntur : Actum tali die introitus vel exitus talis mensis, v. g. fol. 10 : Actum anno Domini 1246. feria 5. tertio die introitus mensis Madii. Eo ann. litera Dom. fuit G. Alia fol. 73 : Hæc omnia fuerunt sic posita et concessa 13. die introitus mensis Novemb. feria 1. anno 1244. quo litera Dominicalis fuit CB. Fol. 103 : 15. die introitus mensis Octob. die Dominica ann. 1234. lit. A. Et fol. 13. in Charta alia : Nona die exitus mensis Januarii feria 2. anno Dom. 1244. qui quidem annus 1245. numerari debet, sumpto scilicet a Paschate initio, quo litera Dominicalis fuit A. Et fol. 50 : In mense Febr. feria 4. in 14. die ad exitum ipsius mensis anno 1183. ab Incarnatione Domini, hoc est, anno 1184. sumpto a Paschate anni initio : quo litera Dominicalis fuit A G. proinde usque ad 24. Febr. lit. A. cucurrit. Fol. 77 : Actum 8. die exitus mensis Sept. Sabbato anno 1245. quo litera Dominicalis fuit A. Alia f. 51. hæc verba præfert : Hoc autem fuit 7. die exitus mensis Februarii, feria 1. anno 1236. qui fuit annus 1237. sumpto a Paschate initio, quo D. littera Dominicalis cucurrit : ac proinde hic dies incidit in 22. Febr. Alia fol. 72 : Hoc fuit ita laudatum et concessum 2. die exitus Februar. feria 6. ann. 1248. (hoc est, 1249.) quo litera Dominicalis fuit C. Fol. 79 : Act. ultima die mensis Decemb. feria 3. ann. 1247. quo litt. Dominic. fuit F. Charta ann. 1347. tom. 2. Hist. Eccl. Meldens. pag. 222 : Die Martis post festum Paschæ Domini, quæ fuit mensis Aprilis intrantis dies tertia. Ejusmodi porro loquendi, et mensium dies numerandi formulæ occurrunt etiam non semel in Regesto Majori ejusdem Cameræ Computor. Parisiens. hominia a Nobilibus Aquitaniæ Regi Angliæ Burdegalæ anno 1274. præstita continente. Etiam in Chartis Gallicis usurpatam hanc formulam reperio. Memor. D. Cam. Comput. Paris. ad ann. 1362. fol. 47. r° : Il ont ottroyé au roy nostre sire pour un an tant seulement, commerçant le jour S. Pierre entrant Aoust prochain venant, aide pour sa délivrance. Charta ann. 1450. ex Chartul. 23. Corb. : Dont premier terme de paiement sera et esquerra au jour S. Pierre entrant Aoust prochain venant. Huc revocari debere merito observavit Mabillonius Diplom. lib. 2. cap. 28. n. 6. id quod A. Gellius lib. 12. cap. 13. inquirit, utrum scilicet his verbis, intra Kalendas, ipsæ quoque Kalendæ tenerentur. Qua in re ex Apollinaris Sulpicii sententia pronunciat, intra Kalendas, non ante Kalendas esse, sed in Kalendis : id est, eo ipso die quo Kalendæ sunt. Contra vero existimat ipsemet Gellius ; quoniam omne tempus, quod Kalendarum die includitur, intra Kalendas esse recte dicitur. . Vide supra Careium 2. , Julius. Vide Fenalis. , Junius appellatur in Chartul. Pontiniac. pag. 286 : En nom de nostre Seignour. Amen. En l'an de l'incarnation d'icelui 1292. ou mois de Juing le Grant, etc. Ob longiores, ut puto, dies ipsius. , Quibus mater gravida est. Vita Theoder. abb. Andagin. tom. 4. Aug. pag. 849. col. 1 : Maternis interea Mensibus evolutis, postquam mulier conceperat divinitus nuntiatum, ipsa nocte festivitatis S. Martini, dum populus ad vigilias matutinales concurreret, peperit filium. , Augustus. Charta Joan. decani Christianit. Damellæ in Chartul. S. Petri de Monte. : Ce fut fait l'an ke li miliaires corroit par 1278. ans, ou Mois de messons. , dicitur Aprilis, quia in Terra sancta novæ fruges tunc inveniuntur. Glossar. Anonymi Ms. ex Bibl. reg. . Vide Bernonem Abbat. de Missa, cap. 6. , Paschatis hebdomada, vel Tempus a Ramis palmarum ad Dominicam in Albis, quod medii mensis spatium est. Charta Petri abb. S. Remigii Rem. in Chartul. Campan. fol. 247. v°. col. 1 : Actum anno Domini m. cc. xl. vij. Dominica Mensis Paschæ. Lit. baill. Senon. ann. 1286. in Chartul. eccl. Lingon. fol. 43. r° : Donné à Gray landemain dou Mois de Pasques. Charta Ludov. comit. Nivern. et Regitest. ann. 1304. in Reg. 59. Chartoph. reg. ch. 346 : Liquels bans (de vin) commence estre pris chascun an au jours de Pasques commenians la grant messe chantée, et dure continuelement jusque au Dimoingche dou Mois de Pasques, et en ce Dimoinche faut et fenist lidiz bans la grant messe chantée. Stat. Avenion. Mss. ubi De loco dando piscatoribus, in quo vendere possint pisces suos : Et ad hoc faciendum rector civitatis usque ad Mensem Paschæ, post statuta recitata, omni dilacione postposita teneatur. , apud Arnaud. in Rosario Ms. lib. 2. cap. 4 : Melius per Mensem philosophorum, quam adustio in animalibus per inhumanationem tollitur et decoctionem. vulgo , Ea nomenclatura donantur menses Junius et Julius. Hist. Leod. tom. 2. pag. 418 : Sentencié et prononcé à Floynes par nous les six arbitres desusdits, l'an de grace 1330. le j. jour de Juillet, qu'on dit Resailhemois, le Vendredi après la Pentecoste. Et pag. 430 : L'an de grace 1376. le 14. jour de mois de Juing, que on appelle Resaillemois.

mēnsis is (genplur. mensium, mensūm or mensuum), m

1 MA-, a month: mensis trīs abest, T.: quintum iam mensem obsessus, S.: lunae cursūs qui menses nominantur: Veneris marinae, i. e. of Venus's birth, April, H.: primo mense, at the beginning of the month, V.: regnavit paucos mensīs: magni menses, i. e. glorious, V.

MENSIS

MENSIS[CALENDARIUM]

Mensis

A month. See calendarium.

Menu

Word wheel

mensis

Frieze-Dennison Vergil

Saved

Recent