obscenus
obscenus, of adverse omen, ill-omened, ill-boding, inauspicious, ominous, portentous
Could not find obscenum in Logeion dictionaries.
obscenum Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter accusative singular, Adjective: neuter genitive plural, Adjective: neuter vocative singular, Adjective: masculine genitive plural, Adjective: masculine accusative singular, Noun: masculine genitive plural, Noun: masculine accusative singular of obscenus
- of adverse, unfavorable, evil omen; ill-boding, inauspicious, ominous, portentous (cf.: sinister, funestus): apud antiquos omnes fere obscena dicta sunt, quae mali ominis habebantur, Paul. ex Fest. p. 201 Müll.: obsceni interpres funestique ominis auctor, Matius ap. Varr. L. L. 7, § 96 Müll.; Att. ap. Non. 357, 16: deūm rixa vertat verba obscena, Lucil. ib. 357, 17; Enn. ap. Serv. Verg. A. 8, 361 (Ann. v. 182 Vahl.): montem istum (Aventinum) excluserunt, quasi avibus obscenis ominosum (viz., by reason of the birds, which gave unfavorable omens to Remus), Mess. ap. Gell. 13, 14, 6; so, volucres, birds of illomen, i.e. owls, Verg. A. 12, 876: canes, id. G. 1, 470: obscenum ostentum, Suet. Galb. 4: omen, Cic. Dom. 55, 140: puppis, the fatal ship, that bore Helen when she eloped with Paris to Troy, Ov. H. 5, 119; cf.: Troja, Cat. 68, 99: anus, old witches, hags, Hor. Epod. 5, 98.—Sup.: Alliesis dies dicebatur apud Romanos obscenissimi ominis, Paul. ex Fest. s. v. Alliesis, p. 7 Müll.—
- II Transf., repulsive, offensive, abominable, hateful, disgusting, filthy.
- A In gen. (poet. and in post-Aug. prose; syn.: immundus, turpis): (Allecto) frontem obscenam rugis arat, Verg. A. 7, 417: volucres pelagi, i.e. the harpies, id. ib. 3, 241; 262: upupa, obscena alias pastu avis, Plin. 10, 29, 44, § 86; cf. fames, Verg. A. 3, 367: haustus, of filthy water, Luc. 4, 312: cruor, Verg. A. 4, 455.— As subst.: obscēna, ōrum, n., the excrements, Sen. Ep. 8, 1, 20; also, the urine: qui clam latuit reddente obscena puellā, Ov. R. Am. 437; cf. Mel. 1, 9.—
- B In partic., offensive to modesty, i. e. immodest, impure, indecent, lewd, obscene (class.; syn.: spurcus, impurus): delicatae et obscenae voluptates, Cic. N. D. 1, 40, 111: adulterium, Ov. Tr. 2, 212: obscenas tabellas pingere, Prop. 2, 5, 19 (6, 27): carmina, id. 1, 16, 10: gestus motusque, Tac. A. 15, 37: obscenum in modum formata commotaque manus, i.e. so as to suggest impure thoughts, Suet. Calig. 56: jocandi genus flagitiosum, obscenum, Cic. Off. 1, 29, 104: si obscena nudis nominibus enuntientur, Quint. 8, 3, 38: quodque facere turpe non est, modo occulte, id dicere obscenum est, Cic. Off. 1, 35, 127; cf. id. ib. § 128; Quint. 11, 3, 125. —Comp.: illud Antipatri paulo obscenius, Cic. Tusc. 5, 38, 112: abjectior et obscenior vita, Val. Max. 3, 5 fin.—Sup.: obscenissimi versus, Cic. Q. Fr. 2, 3, 2; Vell. 2, 83, 2.—
- 2 Subst.
- α obscēnus, i, m., a lewd person: quis enim non vicus abundat Tristibus obscenis, Juv. 2, 9.—
- β obscēna, ōrum, less freq. in the sing., obscēnum, i. n., the private parts, τὰ αἰδοῖα.—Plur.: Nymphe fugiens obscena Priapi, Ov. M. 9, 347; cf.: pars nudi agunt, pars tantum obscena velati, Mel. 3, 7: obscena, Suet. Calig. 58; id. Dom. 10: obscena corporis, Just. 1, 6.—Sing.: virile, Ov. F. 6, 631; Lact. 1, 21, 28; id. Epit. 23, 8; Jul. Obsequ. 84.—Hence, also, adv.: obscēnē (acc. to II. B), impurely, indecently, lewdly, obscenely (class.): latrocinari, fraudare, adulterare, re turpe est, sed dicitur non obscene, Cic. Off. 1, 35, 128.—Comp.: cujus (Mercurii) obscenius excitata natura traditur, Cic. N. D. 3, 22, 56: obscenius concurrerent litterae, id. de Or. 45, 154.—Sup.: impudicissime et obscenissime vixit, Eutr. 8, 22.
pasceret obscenos ut nudo corpore visus
episcopo post ~a dicta vim inferre paranti femina forcipibus ‥ inguina suffodit
pro illecebris et delectationibus ~is
Waleranium accusabat quod ‥ de rege cantasset ~a carmina
ne sis obscenus, carnis contagia vites
bene ‥ Lemnius, id est lutosus, dicitur quia ~a voluptas nonnisi in lutosis mentibus versatur
vel in ~a materia gratus cultus sermonis addiscitur
qui ‥ ~o liquore maculatus fuerit dormiendo ‥ iij noctis horis stando vigilet
quisque verba turpia ‥ vel noxia ‥ ~o de pectore profert
edito crucis signo in ~am vertit fugam
quos ~a turpitudo transformavit in bestias
invidet ‥ Lauso Parius ‥ et tractatibus ~is insistit pervigil ‥ qua possit arte nocere
diris ~ae horrendaeque mortalitatis circumsepta latratibus
~a,þa laðlecan
vomebat crebro et resorbebat ~as salivas
expulsis ~is Hibernensium gentibus
impurus, ~us, spurcus
obseno luti contagio delibutus
circa mundificacionem aule et pro vectura rerum ~arum illic inventarum
- 1. onfatsoenlijk, onbehoorlijk, onzedelijk, schaamteloos, aanstootgevend [versūs; voluptates; sermones; adulterium; greges (v.d. priesters v. Cybele); puella straathoer]; — subst. obscēna, ōrum n o.a. obscene taal;
- 2. schaamte oproepend [inguen]; — subst. obscēna, ōrum n (postklass.) geslachtsdelen; achterste;
- 3. noodlottig, ongunstig, onheilspellend, angstaanjagend [omen; volucris = nachtuil].
凶兆者。醜。邪淫者。Obscenae volucres 凶兆之鳥。Troja obscena 凶造之朶羅亞城。Reddere obscena 出恭。Obscena. plur. 小便。
Suggest a Translation
See an image
- 1 SAV-, of adverse omen, ill-omened, ill-boding, inauspicious, ominous, portentous: volucres, of ill-omen, V.: animalium fetūs, monstrous, L.: omen: puppis, fatal ship, O.: anūs, H.—Repulsive, offensive, abominable, hateful, disgusting, filthy: frons, V.: volucres pelagi, i. e. the harpies, V.—Immodest, impure, indecent, lewd, obscene: adulterium, O.: id dicere obscenum est: illud Antipatri paulo obscenius: obscenissimi versūs.—As substm., a lewd person, Iu.—As substn., sing. and plur, the private parts, O.
-
…non desunt turpes pendere corollae semper et exclusis signa iacere faces. nec possum infamis dominae defendere noctes, nobilis obscenis tradita carminibus ; nec tamen illa suae revocatur parcere famae, turpior et saecli vivere luxuria. has inter gravibus…
Propertius, Elegies
-
…fraudare, adulterare re turpe est, sed dicitur non obscene ; liberis dare operam re honestum est, nomine obscenum ; pluraque in ear sententiam ab eisdem contra verecundiam disputantur. Nos autem naturam sequamur et ab omni, quod…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…voluimus convenire, num obscenum est memini in senatu disertum consularem ita eloqui hanc culpam maiorem an illam dicam potuit obscenius non, inquis ; non enim ita sensit. non ergo in verbo est ; docui autem in re non…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…Epicureis disputantur, eaeque voluptates singillatim extenuantur, quarum genera non contemnunt, non quaerunt tamen copiam. nam et obscenas voluptates, de quibus multa ab illis habetur oratio, facilis communis in medio sitas esse dicunt, easque si…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…ponimus. quid enim non honestum verbum est divisio at inest obscenum, cui respondet intercapedo. num haec ergo obscena sunt nos autem ridicule si dicimus ille patrem strangulavit, honorem non praefamur ; sin de Aurelia aliquid aut Lollia…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…est, cum hora sexta vix Pompeius perorasset, usque ad horam viii, cum omnia maledicta, versus denique obscenissimi in Clodium et Clodiam dicerentur. ille furens et exsanguis interrogabat suos in clamore ipso, quis esset qui plebem…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…non ab aliis tibi adlatam sed a te ipsa compertam deferre diceres hic etiam miramur, si illam commenticiam pyxidem obscenissima sit fabula consecuta nihil est quod in eius modi mulierem non cadere videatur. audita et percelebrata sermonibus res est…
Cicero, pro Caelio
-
…splendida omnis est enim de virtutis dignitate contentio. at cum tuis cum disseras, multa sunt audienda etiam de obscenis voluptatibus, de quibus ab Epicuro saepissime dicitur. non potes ergo ista tueri, Torquate, mihi crede ,…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…esse nisi ineptias, turpitudinem nec in verbo esse nec in re, itaque nusquam esse igitur in verbis honestis obscena ponimus. quid enim non honestum verbum est divisio at inest obscenum, cui respondet intercapedo. num haec ergo…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…neque partes neque earum usus suis nominibus appellant ; quodque facere turpe non est, modo occulte, id dicere obscenum est. Itaque nec actio rerum illarum aperta petulantia vacat nec orationis obscenitas. Nec vero audiendi sunt Cynici ,…
M. Tullius Cicero, De Officiis