obvius
obvius, in the way, so as to meet, meeting, to meet
BWL
Camilla ran up to meet him
Frieze-Dennison Vergil
obvius , a, um: adj. (ob and via), in the way; presenting one's self or itself; meeting, 1.314; against, 6.880; opposing, 9.56; in the way of; exposed to, 3.499; obvius fierī, to encounter, meet, 10.380.
Could not find obuii in Logeion dictionaries.
obuii Adjective: masculine genitive singular, Adjective: masculine vocative plural, Adjective: masculine nominative plural, Adjective: neuter genitive singular of obvius
obvĭus, a, um, adj. [ob-via], in the way, so as to meet, meeting, to meet (class.).
- I In gen.: si ille obvius ei futurus omnino non erat, had no expectation of meeting him, Cic. Mil. 18, 47: dare se obvium alicui, to meet a person, Liv. 1, 16: quo in loco inter se obvii fuissent, had met each other, Sall. J. 79, 4: libellus insidiarum ab obvio quodam porrectus, by one who met him, Suet. Caes. 81; cf. Quint. 10, 3, 29: cuicumque est obvia, whomsoever she meets, Juv. 6, 412: cui mater mediā sese tulit obvia silvā, met, Verg. A. 1, 314: obvia cui Camilla Occurrit, id. ib. 11, 498: esse in obvio alicui, to be in the way of or where one can meet another, Liv. 37, 23; so, with ellips. of dat.: Brutidius meus ad Martis fuit obvius aram, Juv. 10, 83: se gravissimis tempestatibus obvium ferre, Cic. Rep. 1, 4, 7: agmen obviorum, Suet. Calig. 13: obvii e diverso, Plin. 8, 50, 76, § 201.—Of things: neque aranei tenvia fila Obvia sentimus, Lucr. 3, 384: simulacra nobis, id. 4, 37: obvias mihi litteras mittas, send to meet, Cic. Att. 6, 5, 1; cf. id. ib. 6, 4, 3: ultroque ferebant Obvia securis ubera lactis oves, offered, presented, Tib. 1, 3, 46: montes, qui obvii erant itineri adversariorum, which lay in their way, which they met or fell in with, Nep. Eum. 9: quaeque, Val. Fl. 3, 583: obvia flamina, Ov. M. 1, 528: obvius undis, up the stream, id. ib. 11, 138: obviaque hospitiis teneat frondentibus arbos, over against, opposite, Verg. G. 4, 24: aquilones, contrary, adverse, Tac. A. 2, 54: prona cadit lateque et cominus obvia frangens, every thing in its way, Cat. 64, 109.—
- II In partic.
- A In a bad sense, as an enemy, against, to meet or encounter: si ingredienti cum armatā manu obvius fueris, Cic. Caecin. 27, 76: Jugurthae obvius procedit, Sall. J. 21, 1: obvii hostibus, id. ib. 50, 4: infestā subit obvius hastā, Verg. A. 10, 877.—
- B In a good sense.
- 1 Easy of access, affable, courteous (perh. not ante-Aug.): est enim obvius, et expositus, plenusque humanitate, Plin. Ep. 1, 10, 2.—
- 2 Of inanim. and abstr. things, at hand, easy, ready, obvious: nec se obvias fuisse dicenti, sed conquisitas (figuras), Quint. 9, 3, 5: quidquid venerit obvium loquamur, Mart. 11, 7, 7: obvias opes deferre deos, Tac. A. 16, 2: comitas, id. ib. 2, 2: laudes, common, Gell. 5, 1, 1: obvia et illaborata virtus, easy, not difficult of attainment, Quint. 12, 2, 2: ex obvio fere victus (animalibus), id. 2, 16, 14.—
- 3 Of words, in constant use, common: est vestibulum in sermonibus celebre atque obvium verbum, Macr. S. 6, 8, 15: municipes et municipia sunt verba dictu facilia et usu obvia, Gell. 16, 13, 1; 18, 12, 10; cf.: obvium est dicere dimidiā, id. 3, 14, 12.—
- 4 Se dare obvium, to occur to one's mind or memory: licet omnes (versus) praesens memoria non suggerat, tamen, qui se dederint obvios, annotabo, Macr. S. 5, 3, 1.—
- C Lying open, i.e. exposed, obnoxious to an evil (poet.): rupes Obvia ventorum furiis expostaque ponto, Verg. A. 10, 694: melioribus opto Auspiciis et quae fuerit minus obvia Graiis, id. ib. 3, 498: calvitium quoquoversus obvium, i.e. exposed to the air, Ap. Met. 11, 30, 26.
obvius, a, um (ob u. via), begegnend, entgegen, I) eig.: obviae litterae, unterwegs eintreffende, Tac.: obv. esse alci, Cic., od. fieri, Liv., in den Wurf kommen, entgegentreten, begegnen: obvios esse inter se, einander begegnen, Sall.: quidquid concitatis equis obvium esset, alles, was dem Laufe der Rosse entgegenträte, Curt.: alqm obvium habere, Tac. u. Iustin.: se dare alci obvium, begegnen, Liv.: ebenso dari alci obvium, jmdm. in den Wurf kommen, begegnen, Liv.: obvium ire hosti, entgegenrücken, Curt: litteras obvias alci mittere, Cic.: litterae mihi volant obviae, Cic.: cui mater se tulit obvia, Verg.: obvia cui Camilla occurrit, Verg.: alci obvius eo, Ov.: poterisne rotatis obvius ire polis, ne te citus auferat axis, kannst du der Umdrehung der Pole entgegengehen, ohne daß dich ihr rascher Flug davonträgt, Ov.: in obvio classi esse, der Fl. begegnen, Liv.: nullo obvio hoste, da sich kein F. entgegenstellte, Curt.: quidquid venerit obvium loquamur, was uns vor den Mund kommt, Mart.: u. so in legendo esse obvium (aufstoßen), v. Wörtern, Gell. 18, 12, 10: u. se dare obvios, plötzlich einfallen, v. Versen, Macr. sat. 5, 3, 1. – subst., obvius, iī, m., der Begegnende, libellus ab obvio quodam porrectus, Suet.: oft Plur., obvios percunctari, Cic.: obvios non videre, Quint.: passim obvii (wer in den Weg kam) caedebantur, Curt.: stercore in vultum et pectus ab omnibus obviis appetitus, Eutr. – II) übtr.: 1) entgegen (im Wege, in der Nähe, zur Hand) befindlich, -liegend, montes, qui obvii erant itineri adversariorum, die dem Marsche der G. im Wege lagen, Nep.: cubiculum obvium soli, Plin. ep.: calvitium quoquoversus obvium, sichtbar, Apul.: quidquid obvium erat (zur Hand war), quo armari possent, arripiunt, Curt. – bes. von Wörtern, oft vorkommend, gang und gäbe, est ›vestibulum‹ in sermonibus celebre atque obvium verbum, Macr. sat. 6, 8, 15: ›municipes‹ et ›municipia‹ sunt verba dictu facilia et usu obvia, Gell. 16, 13, 1. – 2) ausgesetzt, preisgegeben, furiis ventorum, Verg.: Graiis, Verg. – 3) nahe liegend, leicht-, bald zur Hand, opes, Tac.: urbana crimina, quorum obvii testes erant, Tac.: virtutem obviam et illaboratam habere, ungesucht und ohne Mühe, Quint.: cuncta prompta et obvia habere, Tac. – m. folg. Infin., cum obvium proximumque esset dicere ›dimidiā etc.‹, Gell. 3, 14, 12. – 4) entgegen-, zuvorkommend, leicht zugänglich, gefällig, comitas, Tac.: voluntas, Quint. – v. Pers., est obvius et expositus, Plin. ep. – 5) sich leicht einfindend, sich aufdrängend, obviā rerum similitudine et satietate, Tac. ann. 4, 33: exemplum velut obviā assentatione conquirere, Plin. ep. 1, 8, 17.
~us honorifice suscepit eum
cui cornix ~a dissuasit ne tale nuntium ferret
habet [Cestria ] ‥ plateas duas equilineas et excellentes in modum benedicte crucis, per transversum sibi ~as et se transeuntes
ut te suscipiat victoriam Francia gaudens, / obvia palmatis et manibus veniat
~os habuit quosdam suae militiae principes
si ‥ abbas vel monachus ‥ latronem ‥ ~um habuerit in itinere, habeant potestatem eripiendi eum ab imminenti periculo
non longe a strata publica ~um habui quem querebam
Antonio in deserto vaganti locutus est satyrus et ~us fuit centaurus
angelicos ‥ choros suscipientes ~is manibus animam
~is ut aiunt manibus excipiens indulgentissime retinuit
~is manibus pacem amplexus, in fraterne necessitudinis amorem libenter accurrit
quam ~is manibus accipiens indulgentissime retinuit
ne confestim in ipso ingressu ~o propugnatore ‥ repellerentur
catervae ‥ exercitus visitant orientales Francorum partes. rex ‥ ~us quorum ‥ inbuit certamen
tu ‥ armatus clypeo virtutis et ense, / ut rabiem perimas, obvius ibis eis
in genus Israel genus Egipcium / furit sed pelagus occurrit obvium
quod ipse ‥ ea ‥ fame, saluti ‥ ~a toleraret
~o,geanulum
vix illi poterit equari Cinthia / cum totis ignibus fratris est obvia
scripta sibi venie quod rex dedit obvia legi
si nostras ‥ rumor penetraverit aures / obvius his monitis, urbs luet
custos ab ~is sciscitatus
qui nichil aliud nisi predari ~osque ferire vel vincire cupiebant
ad ~orum oculos et facies offendendum
quo revocari possint errantes ‥ at pertinaciter reluctantes et ~i ‥ mitigari
quaeque ~a ‥ metunt
grassatoribus ~a quaeque atrociter vastantibus
saevius omni ferro quaeque ~a vastantes
conculcans et comminuens ~a queque
obvĭus, (8) a, um (obviam), ¶ 1 qui se trouve sur le passage, qui rencontre, qui va au-devant : ille obvius ei futurus non erat Cic. Mil. 47, lui ne se trouvait pas dans le cas de le rencontrer ; obvium alicui fieri Liv. 1, 60, 1, rencontrer qqn ; se gravissimis tempestatibus obvium ferre Cic. Rep. 1, 7, se porter au-devant des plus terribles tempêtes ; obvias alicui litteras mittere Cic. Att. 6, 5, 1, envoyer une lettre au-devant de qqn, cf. Cic. Att. 6, 4, 3 ; Fam. 2, 12, 1 ; in obvio alicui esse Liv. 37, 23, 1, rencontrer qqn ; montes obvii itineri Nep. Eum. 9, 3, montagnes se trouvant sur le passage || m. pris substt , obvius, obvii, une personne, des personnes que lʼon rencontre : Suet. Cæs. 81 ; Cal. 13 ¶ 2 [fig.] a) qui se présente à proximité, sous la main : figuræ obviæ dicenti Quint. 9, 3, 5, figures qui sʼoffrent dʼelles-mêmes à lʼorateur ; verba usu obvia Gell. 16, 13, 1, mots dʼusage courant ; obvias opes deferre Tac. Ann. 16, 2, offrir des richesses sur lesquelles il suffit dʼétendre la main ; ex obvio fere victus Quint. 2, 16, 14, nourriture qui sʼoffre presque au passage || obvium est avec inf. Gell. 3, 14, 12, il est facile de ; b) qui va au-devant, prévenant, affable : est obvius et expositus Plin. Min. Ep. 1, 10, 2, il est prévenant et ouvert à tous ; obvia comitas Tac. Ann. 2, 2, affabilité empressée ; c) qui sʼoffre aux regards : velut obvia adsentatione *Plin. Min. Ep. 1, 8, 17, avec une vanité qui sʼétale en qq. sorte ; d) exposé à : rupes obvia ventorum furiis Virg. En. 10, 794, rocher exposé à la fureur des vents, cf. Virg. En. 3, 498.
- 1. tegemoetkomend, tegemoet tredend [flamina, aquilones tegemoet waaiend; litterae elkaar kruisend]; ➤ alci obvius sum, obvius eo, obvium me fero ik ga tegemoet, ontmoet; obvium patrem habui ik ben de vader tegengekomen; consuli litteras -as mittere de consul een brief tegemoet sturen; in -o esse classi hostium de vloot v.d. vijanden ontmoeten;
- 2. (v. zaken) in de weg liggend of staand [arbos; montes];
- 3. (postklass.) voorhanden, in de buurt [opes; testes]; ➤ arripiunt quidquid -um est;
- 4. (poët.) overgeleverd, blootgesteld aan (m. dat.) [ventorum furiis];
- 5. (postklass.) (metaf.) vriendelijk, voorkomend;
- 6. (postklass.) duidelijk, evident; ➤ -ā rerum similitudine.
obvius , a, um. adj. (via.)
掽見者。順便者。— et expositus homo 易見之人。Tute tibi — obstas 汝實自相矛盾。Obviae opes 利衆人之財。
Suggest a Translation
See an image
掽見者。順便者。— et expositus homo 易見之人。Tute tibi — obstas 汝實自相矛盾。Obviae opes 利衆人之財。
Suggest a Translation
See an image
Cum detestabile sit et Obvium rationi.
Galcherus fit legitimus Justis defensionibus Et Manasses fit obvius Patrum auctoritatibus. (Gesta pontificum Cameracensium, p. 29.)
obvius
adj.
- ob+via, in the way, so as to meet, meeting, to meet: si ille obvius ei futurus non erat, had no expectation of meeting him: se mihi obvium dedit, met, L.: venit obvius illi, H.: cuicumque est obvia, whomsoever she meets, Iu.: ad Martis fuit obvius aram, Iu.: se gravissimis tempestatibus obvium ferre: obvias mihi litteras mittas, send to meet: montes, qui obvii erant itineri, lay in the way, N.: undis, up stream, O.: Obviaque hospitiis teneat arbos, opposite, V.—As substn.: in obvio classi hostium esse, be in the way, L.—Against, to meet, to encounter: quo in loco inter se obvii fuissent, had fought, S.: si ingredienti cum armatā multitudine obvius fueris: infestā subit obvius hastā, V.—Open, exposed, liable, subject: rupes Obvia ventorum furiis, V.: (urbs) minus obvia Grais, V.: comitas, i. e. ready, Ta.: rerum similitudo, obtrusive, Ta.
-
…terris, tunc cum primis ratione sagaci unde anima atque animi constet natura videndum, et quae res nobis vigilantibus obvia mentes terrificet morbo adfectis somnoque sepultis, cernere uti videamur eos audireque coram, morte obita quorum tellus amplectitur ossa…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…locuturum timido Peneia cursu fugit cumque ipso verba inperfecta reliquit, tum quoque visa decens. Nudabant corpora venti, obviaque adversas vibrabant flamina vestes, et levis inpulsos retro dabat aura capillos, auctaque forma fuga est. Sed enim…
Ovid, Metamorphoses
-
…confectae. primum certe liberatur Milo non eo consilio profectus esse ut insidiaretur in via Clodio quippe, si ille obvius ei futurus omnino non erat. deinde non enim video cur non meum quoque agam negotium scitis, iudices ,…
Cicero, pro Milone
-
…non praecipuam, sed parem cum ceteris fortunae condicionem subire, non dubitaverim me gravissimis tempestatibus ac paene fulminibus ipsis obvium ferre conservandorum civium causa meisque propriis periculis parere commune reliquis otium. Neque enim hac nos patria lege genuit aut…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…alteram leviorem accedere. Terentia vero, quae quidem eodem tempore ad portam Brundisinam venit quo ego in portum mihique obvia in foro fuit, L. Pontium sibi in Trebulano dixisse narrabat etiam eam decessisse. quod si ita est…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…miseros nos cur non omnes fatum illius una exsecuti sumus ecce autem a Matio et Trebatio eadem, quibus Menturnis obvii Caesaris tabellarii. torqueor infelix, ut iam illum Mucianum exitum exoptem. at quam honesta, at quam expedita…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…Tigellio, velut hoc ipsum, quantum acceperit prorsus aveo scire nec tamen flocci facio. quaeris quid cogitem de obviam itione. quid censes nisi Alsium et quidem ad Murenam de hospitio scripseram, sed opinor cum Matio profectum .…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…nam et exigue scripta est et suspiciones magnas habet non esse ab illo ; quas animadvertisse te existimo. de obviam itione ita faciam ut suades. neque enim ulla de adventu eius opinio est neque si qui ex Asia veniunt…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…possessione contendes, eum si ingressum modo in praedium deieceris, restituas oportebit ; sin autem ingredienti cum armata multitudine obvius fueris et ita venientem reppuleris, fugaris, averteris, non restitues. Iuris si haec vox est, esse…
Cicero, Pro Caecina