occido
occido, to strike down, knock down
occido2, to fall down, fall
BWL
before the sun sets
if something never rises, it also does not ever fall
Sulla made an end of killing because of the indigence of his enemies
Frieze-Dennison Vergil
- I Lit.
- A In gen. (very rare): aliquem pugnis, Ter. Ad. 559: occare id est comminuere, ne sit glaeba: quod ita occidunt, occare dictum, to crush, Varr. R. R. 1, 31, 1: occisum ad mortem, wounded to death, Vulg. Apoc. 13, 3.—
- B In partic., to strike or cut down; to cut off, kill, slay (class. and very freq.; syn.: interficio, trucido, obtrunco): summus ibi capitur meddix: occiditur alter, Enn. ap. Paul. ex Fest. p. 123 Müll. (Ann. v. 296 Vahl.): L. Virginius filiam suā manu occidit, Cic. Fin. 2, 20, 66: ejus copias, id. Phil. 14, 14, 36: ipse pro castris fortissime pugnans occiditur, Caes. B. G. 5, 36: occidione occidere, to completely cut off, destroy; v. occidio: ad unum omnes, to cut off all to the last man, Liv. 3, 23: aliquem veneno, to destroy with poison, Suet. Claud. 44; Just. 3, 2, 1: occisus videtur non tantum qui per vim aut per caedem interfectus est, velut jugulatus ... sed et is qui veneno Necatus dicitur, Paul. Sent. 3, 5, 2 sqq.; cf.: et occidet eum lingua viperae, Vulg. Job 20, 16: occisa sunt in terrae motu, id. Apoc. 11, 13: dedistine ei gladium qui se occideret? Plaut. Trin. 1, 2, 92 (130): cum ipse se conaretur occidere, Cic. ap. Quint. 5, 10, 69; so, se occidere, Curt. 6, 10, 18; Quint. 7, 3, 7; Suet. Vit. 10; Eutr. 1, 8; 6, 24; Lact. 3, 18, 8; cf.: occidit, adversariumne? immo vero aiunt se et eum, quem defendit, Cic. de Or. 2, 74, 302.—
- II Transf.
- A To plague to death; to torture, torment, pester (cf. exanimo, II. B.; very rare; not in Cic. or Caes.): occidis me, cum istuc rogitas, Plaut. Ps. 4, 1, 21 (925): aliā occidis fabulā, id. Men. 5, 5, 23 (921): occidis saepe rogando, Hor. Epod. 14, 5: legendo, id. A. P. 475.—
- B To ruin, undo: occidisti me tuis fallaciis, Ter. Phorm. 672.
- —Hence, oc-cīsus, a, um, P. a., ruined, lost, unfortunate, undone (Plautin.): occisa est haec res, nisi, etc., Plaut. Capt. 3, 4, 7 (539).—Sup.: occisissimus sum omnium, qui vivunt, I am the most unfortunate, Plaut. Cas. 3, 5, 53 (673).
- I Lit.
- A In gen. (rare): et alia Signa de caelo ad terram occidunt, Plaut. Rud. prol. 8: ut alii super alios occiderent, Liv. 21, 35: arbores ita inciderant, ut momento levi impulsae occiderent, id. 23, 24.—
- B In partic.
- 1 Of the heavenly bodies, to go down, set (class.): prope jam occidente sole, Pac. ap. Cic. Div. 1, 14, 24: soles occidere, et redire possunt: Nobis, cum semel occidit brevis lux, Nox est perpetua una dormienda, Cat. 5, 4: Capra, Aquila, Canicula, Col. 11, 2, 94: occasura pars caeli, i.e. western, Plin. 2, 25, 23, § 92: SOL OCCASVS SVPREMA TEMPESTAS ESTO, i. e. sundown, sunset, Lex XII. Tab.; cf. Gell. 17, 2, 10 (Varr. L. L. 6, § 5 Müll., gives, instead of it, OCCASVS SOLIS; v. 2. occasus); so, ante solem obcasum, before sunset, Plaut. Ep. 1, 2, 41 (144): donec lux occidat, Juv. 13, 158.—Fig.: non occidet ultra sol tuus, Vulg. Isa. 60, 20.—
- 2 Pregn., to fall, perish, die (class.; syn.: obeo, pereo, intereo): exstincto calore, occidimus ipsi et extinguimur, Cic. N. D. 2, 9, 23: in bello, id. Fam. 9, 5, 2: Eudemus proelians ad Syracusas occidit, id. Div. 1, 25, 53: sperans hostium saevitiā facile eum occasurum, Sall. J. 7, 2: occiderit ferro Priamus? Verg. A. 2, 581: dextrā suā, to die by one's own hand (by suicide), id. ib. 12, 659: minimo vulnere, Ov. M. 6, 265.—
- II Transf., to perish, be ruined, lost, etc.
- A Of persons: sin plane occidimus, Cic. Q. Fr. 1, 4, 4.—So, esp., occidi, an exclamation of despair, I am lost, undone, Plaut. Stich. 2, 2, 75 (399); Ter. And. 605: nulla sum, nulla sum: tota tota occidi, Plaut. Cas. 3, 5, 1 (621): occidimus funditus, Verg. A. 11, 413.—
- B Of things: non hercle occiderunt mihi etiam fundique atque aedes, I have not yet lost, Plaut. Truc. 1, 2, 72 (166): occidit spes nostra, is gone, id. Most. 2, 1, 2 (349): lumen (oculorum), Lucr. 3, 414: dolus, Plaut. Truc. 2, 5, 6 (453): causa, Lucr. 2, 790: rem publicam occidere, Cic. Dom. 30, 96: vita, id. Tusc. 1, 45, 109: occidit ornatus (mundi), perishes, id. Ac. 2 (Luc.), 38, 119: vestra beneficia occasura esse, id. Mil. 36, 100.
- —Hence, occĭdens, entis, P. a.; as subst., m., the quarter of the setting sun, the west, the occident (class.): ab oriente ad occidentem, Cic. N. D. 2, 66, 164: vel occidentis usque ad ultimum sinum, Hor. Epod. 1, 13: cui se oriens occidensque submiserat, Plin. 7, 30, 31, § 112: validissima in se civium arma viribus occidentis coepta, Tac. H. 2, 6: partes mundi, Paul. ex Fest. p. 339 Müll.
➳ arch. occisit = occiderit, v. Fest. 178, 21 ; Macr. Sat. 1, 4, 19.
- 1. (preklass.) neerslaan [alqm pugnis];
- 2. doodslaan, doden, ombrengen, vernietigen [hospitem; ad unum omnes; alqm inermem; copias hostium; fratrem in conspectu patris; alqm suis manibus; alqm veneno];
- 3. (poët.) (metaf.) pijnigen, kwellen, martelen [alqm rogando, legendo; alqm fallaciis suis];
- 4. te gronde richten, in het verderf storten; ➤ occidit se et eum quem defendit.
- 1. (neer)vallen [in glacie]; ➤ alii super alios occiderunt;
- 2. (v. hemellichamen) ondergaan; ➤ sole occidente bij zonsondergang; ab orto usque ad occidentem solem; ante solem occasum;
- 3. dood neervallen, sneuvelen [in bello pro patria];
- 4. ten onder gaan, te gronde gaan; ➤ (kom.) occidi ik ben verloren;
- 5. verloren gaan, verdwijnen, vergaan; ➤ occidit spes is vervlogen; beneficia occidunt; ornatus mundi occidat; ne sacrorum memoria occideret (Cic.); oculorum lumen occidit; vita occidens levensavond.
亡。星落。Occidi (perfect.) 吾已敗。Occidit spes nostra 吾等無所可望。Occidit a forti homine 死于勇人。
Suggest a Translation
See an image
- ob+caedo, to strike down, knock down: me pugnis, T.—To cut down, cut off, kill, slay: si aliam (noxiam) admisero, occidito, T.: fortissime pugnans occiditur, Cs.: exercitūs occidione occisi, annihilated, L.: ad unum omnes, to the last man, L.: hominem, murder: modus hominis occidendi, form of murder: homines impune occidebantur, murders were committed: se occidere, commit suicide, Cu.—Fig., to plague to death, torture, torment, pester: occidis saepe rogando, H.: legendo, H.—To ruin, undo: me tuis fallaciis, T.
- ob+cado, to fall down, fall: ut alii super alios occiderent, L.— To go down, set: iam occidente sole, Pac. ap. C.: donec lux occidat, Iu.—To fall, perish, die, be slain: quā (securi) multi occiderunt: pro patriā: hostium saevitiā, S.: dextrā suā, V.: minimo volnere, O.: unā occidendum nobis esse (cum imperio), S.—Fig., to decline, end: vita occidens, the evening of life: ne sacrorum memoria occideret, be lost.—To perish, be ruined, be lost: sin plane occidimus: occidi, I am undone, T.: funditus, V.: omnia generis insignia occiderunt: vestra beneficia occasura esse.
-
…venerant, domum reverti coeperunt ; quos ubi qui proximi Rhenum incolunt perterritos senserunt, insecuti magnum ex iis numerum occiderunt. Caesar una aestate duobus maximis bellis confectis maturius paulo quam tempus anni postulabat in hiberna in Sequanos exercitum deduxit…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, quartae cohortis omnibus centurionibus occisis signiferoque interfecto, signo amisso, reliquarum cohortium omnibus fere centurionibus aut vulneratis aut occisis, in his primipilo P. ; Sextio Baculo, fortissimo viro, multis gravibusque vulneribus confecto, ut iam…
Julius Caesar, Gallic War
-
…ad eos contendit. Acriter in eo loco pugnatum est. Hostes impeditos nostri in flumine adgressi magnum eorum numerum occiderunt ; per eorum corpora reliquos audacissime transire conantes multitudine telorum reppulerunt primosque, qui transierant, equitatu circumventos interfecerunt .…
Julius Caesar, Gallic War
-
…in unum locum conlatis duodecimae legionis confertos milites sibi ipsos ad pugnam esse impedimento vidit, quartae cohortis omnibus centurionibus occisis signiferoque interfecto, signo amisso, reliquarum cohortium omnibus fere centurionibus aut vulneratis aut occisis, in his primipilo P…
Julius Caesar, Gallic War
-
…perferemus nam illa nimis antiqua praetereo, quod C. Servilius Ahala Sp. Maelium novis rebus studentem manu sua occidit. fuit, fuit ista quondam in hac re publica virtus ut viri fortes acrioribus suppliciis civem perniciosum quam acerbissimum…
Cicero, in Catilinam
-
…loco contra eos qui ex vallo turribusque tela iacerent pugnari debuit, cum in una virtute omnis spes consisteret. Occisis ad hominum milibus IIII reliqui in oppidum reiecti sunt. Postridie eius diei refractis portis, cum iam defenderet nemo…
Julius Caesar, Gallic War
-
…nox nulla intercessit interfectus est propter quasdam seditionum suspiciones C. Gracchus, clarissimo patre, avo, maioribus, occisus est cum liberis M. Fulvius consularis. simili senatus consulto C. Mario et L. Valerio consulibus est…
Cicero, in Catilinam
-
…Voccionis soror, quam in Gallia duxerat a fratre missam utraque in ea fuga periit ; duae filiae harum altera occisa, altera capta est. C. Valerius Procillus, cum a custodibus in fuga trinis catenis vinctus traheretur ,…
Julius Caesar, Gallic War
-
…partem noctis itinere intermisso ; in fines Lingonum die quarto pervenerunt, cum et propter vulnera militum et propter sepulturam occisorum nostri triduum morati eos sequi non potuissent. Caesar ad Lingonas litteras nuntiosque misit, ne eos frumento neve alia…
Julius Caesar, Gallic War
-
…nullum rogare ut eius voluntate id sibi facere liceat. Caesar, quod memoria tenebat L. ; Cassium consulem occisum exercitumque eius ab Helvetiis pulsum et sub iugum missum, concedendum non putabat ; neque homines inimico animo, data…
Julius Caesar, Gallic War