oppono
oppono, to set against, set before, place opposite, oppose
Frieze-Dennison Vergil
Could not find opponis in Logeion dictionaries.
opponis Verb: present active indicative 2nd singular of oppono
- I Lit.
- A In gen.: se venientibus in itinere, Caes. B. C. 3, 30: huic equites, id. ib. 3, 75: turrim ad introitum portūs, id. ib. 3, 39: armatos homines ad omnes introitus. Cic. Caecin. 8, 27: Eumenem adversariis, Nep. Eum. 3, 2: (Hannibali) opposuit natura Alpemque nivemque, Juv. 10, 152.—To place or put before, to hold before: ante oculos opposuit manum, Ov. F. 4, 178: oculis manūs, id. ib. 3, 46: manum fronti, id. M. 2, 276: gallinae se opponant (pullis), Cic. N. D. 2, 52, 130: foramini oculos, to keep before the opening, Petr. 96, 4: eos opponi omnibus contionibus auctores ad perniciem meam, represented, held up as, Cic. Sest. 19, 42: licet antestari? ego vero Oppono auriculam, offer, present, Hor. S. 1, 9, 76: oppositas habere fores, i.e. closed, Ov. H. 17, 8. —To apply, as a remedy: brassicam, Cato R. R. 157.—
- B In partic., to set against as a pledge, to pledge, wager, mortgage: pono pallium: ille suum anulum opposivit, Plaut. Curc. 2, 3, 77 (356): potes mutuam drachumam me dare? Ps. Vix hercle opino, etsi me opponam pignori, id. Ps. 1, 1, 84 (86): ager oppositus est, pignori ob decem minas, Ter. Phorm. 661; Vulg. 2 Esdr. 5, 3.—So, with a play upon both meanings: villula nostra non ad Austri flatus opposita est, verum ad milia quindecim, mortgaged, Cat. 26, 1 sq. —
- C To expose, lay bare or open, abandon: opponere se periculis pro re publicā, Cic. Balb. 10, 26: Saguntinis pro nudatā moenibus patriā corpora opponentibus, Liv. 21, 8: nudatas radices hiberno frigori, Plin. 17, 28, 47, § 262.—
- II Trop.
- A In gen., to set before, bring forward, set before the eyes or mind, to oppose, adduce, allege: pericula intendantur, formidines opponantur, Cic. Quint. 14, 47: ut ante occupet (orator), quod videat opponi, id. Or. 40, 138; id. Top. 24, 92; 25, 96: auctoritatem suam, id. Ac. 2 (Luc.), 20, 64: his quattuor causis totidem medicinae opponuntur, id. de Or. 2, 83, 339: opposuisti semel Ciceronis nostri valetudinem: conticui, id. Q. Fr. 2, 8 (10), 1: muri causam, id. Off. 3, 10, 41.—
- B In partic.
- 1 To speak against, oppose, object, reply, adduce in contradiction: quid opponas, si negem, Cic. Phil. 2, 4, 8: non minorem auctoritatem, id. Ac. 2 (Luc.), 20, 6: iis opposuit sese Socrates, id. Brut. 8, 31: quid habes quod mihi opponas? id. Phil. 2, 4, 8 sq.: ut opponeret Stoicis, summum bonum esse frui iis rebus, id. Ac. 2 (Luc.), 42, 131.—
- 2 To set against, oppose, by way of comparison: multis secundis proeliis unum adversum, et id mediocre, opponerent, Caes. B. C. 3, 73; Phaedr. Epil. 2: rationibus labores, Cic. Rep. 1, 3, 4: quotiens quis dixerit, occidit Alexander Persarum multa milia, opponetur et Callisthenem, Sen. Q. N. 6, 23, 2; id. Ep. 117, 5; 118, 8 sq.; cf.: felicia tempora, quae te Moribus opponunt! Juv. 2, 39.—
- C Jusjurandum alicui, to impose an oath on one, Dig. 37, 14, 6.—Hence. oppŏsĭtus, a, um, P. a., placed or standing against or opposite, lying over against, opposed to, opposite (class.): moles oppositae fluctibus, Cic. Off. 2, 4, 14: luna opposita soli, id. Div. 2, 6, 17: oppositam petens contra Zancleia saxa Rhegion, Ov. M. 14, 47.—Trop.: Narbo propugnaculum istis ipsis nationibus oppositum, Cic. Font. 1, 3.—
- 2 Subst.: oppŏsĭta, ōrum, n. plur., opposite, i.e. contradictory propositions, opposites (post-class.): opposita (ἀντικείμενα Graeci dicunt), Geil. 16, 8, 13.
I placer devant : ¶ 1 manum ante oculos Ov. F. 4, 178 ; oculis F. 3, 46, mettre sa main devant les yeux ; luna opposita soli Cic. Div. 2, 17, la lune placée devant les rayons du soleil || auriculam Hor. S. 1, 9, 76, offrir, présenter, tendre lʼoreille ¶ 2 [fig.] exposer : ad periculum opponi Cic. Mur. 87, sʼexposer au danger : urbes multis periculis oppositæ Cic. Rep. 2, 5, villes exposées à beaucoup de dangers ; morti se opponere Virg. En. 11, 115, faire face à, affronter la mort, cf. Cic. Balbo 26 ¶ 3 mettre devant les yeux, proposer : Cic. Sest. 42 ; 52 ; Quinct. 47 ¶ 4 offrir comme gage : Sen. Ben. 7, 15, 1 ; cf. Pl. Capt. 433 ; Ps. 87 ; Ter. Phorm. 661.
II [idée dʼopposition] ¶ 1 huic (equitatui) suos equites opposuit Cæs. C. 3, 75, 5, à cette cavalerie il opposa ses propres cavaliers, cf. Cæs. C. 3, 30, 2 ; turrim ad introitum portus Cæs. C. 3, 39, 2, installer une tour pour barrer lʼentrée du port, cf. Cic. Cæc. 27 ; gallinæ se opponunt Cic. Nat. 2, 129, les poules se mettent devant [font écran contre les rayons du soleil] ; præsidium ad adventum alicujus oppositum Cic. Verr. 2, 5, 5, détachement opposé à lʼarrivée de qqn, cf. Verr. 2, 5, 2 ¶ 2 [fig.] a) alicui se opponere Cic. Br. 31, se dresser contre qqn comme adversaire ; b) opposer comme obstacle, comme objection : alicui nomen Cic. Verr. 2, 4, 75, opposer à qqn un nom [comme fin de non recevoir], cf. Cic. Ac. 2, 64 ; Q. 2, 8, 1 ; quid habes quod mihi opponas ? Cic. Phil. 2, 8, quʼas-tu à mʼopposer ? quod opponitur Cic. Or. 138, une objection ; opposer [dans une comparaison], mettre en regard : aliquid alicui rei, cf. Cic. Fl. 100 ; Cæs. C. 3, 73, 2 ; d) [au pass.] être opposé comme contraire : his oppositæ contrariæ offensiones (sunt) Cic. Tusc. 4, 23, en regard de ces infirmités se placent les aversions contraires.
➳ pf. arch. opposivit Pl. Curc. 356 ; part. sync. oppostus Lucr. 4, 150.
- 1. zetten, plaatsen of stellen tegenover, in de weg plaatsen, leggen of houden, pass. staan of liggen tegenover [manūs oculis of ante oculos; manum fronti; auriculam voorhouden; equites adversariis; armatos ad omnes introitus; castra ante moenia]; ➤ fores oppositae gesloten; oppidum oppositum Thessaliae (gelegen) tegenover; venientibus in itinere se opponere zich opstellen tegenover; turrim ad portum ~; moles fluctibus oppositae; urbs barbaris ut propugnaculum opposita;
- 2. (metaf.) (aan gevaar e.d.) blootstellen, prijsgeven [alqm morti; se invidiae, ad periculum, ad tumultus];
- 3. (met woorden) (a) aanvoeren of naar voren brengen tegen, tegenwerpen (m. dat.); ➤ quid habes, quod mihi opponas? wat kun je tegen mijn woorden inbrengen?; (b) als schrikbeeld voor ogen houden [alci formidines];
- 4. (vergelijkend en als tegenstelling) stellen tegenover (m. dat.) [multis secundis proeliis unum adversum]; ➤ vitium omni virtuti opponitur;
- 5. verpanden, als onderpand geven.
逆。拒。敬。當物。— auctoritatem suam 以己權排釋。— auriculam 允作證見。— aliquid pignori 當物。— se periculis 冒險。
Suggest a Translation
See an image
- ob+pono, to set against, set before, place opposite, oppose: se venientibus in itinere, Cs.: novem oppositis legionibus, Cs.: armatos homines ad omnes introitūs: Eumenem adversariis, N.: (Hannibali) opposuit natura Alpem, Iu.: ante oculos opposuit manum, held out, O.: auriculam, present, H.: oppositas habere fores, i. e. closed, O.: Fortia adversis pectora rebus, H.—To set against pledge, wager, mortgage: ager oppositus est pignori ob decem minas, T.: villula opposita . . . ad milia quindecim, Ct.— To expose, lay bare, open, abandon: se periculis pro re p.: quemquam morti, V.—Fig., to set before, bring forward, present, oppose, adduce, allege: formidines opponantur: armati exercitūs terrorem opponere togatis, intimidate by an armed force: eos opponi omnibus contionibus auctores ad perniciem meam, represented to all assemblies as.—To say in opposition, object, reply, respond, adduce in answer, oppose. iis opposuit sese Socrates: quid habes quod mihi opponas?—To set against, place in comparison: multis secundis proeliis unum adversum, Cs.: rationibus labores: omni virtuti vitium opponitur.
-
…has tam praeclaras Catilinae copias vestra praesidia vestrosque exercitus. et primum gladiatori illi confecto et saucio consules imperatoresque vestros opponite ; deinde contra illam naufragorum eiectam ac debilitatam manum florem totius Italiae ac robur educite. iam vero urbes coloniarum…
Cicero, in Catilinam
-
…atque Asiae veteres cernere divitias, ut mihi deducta faciat convicia puppi Cynthia et insanis ora notet manibus, osculaque opposito dicat sibi debita vento, et nihil infido durius esse viro tu patrui meritas conare anteire securis, et vetera…
Propertius, Elegies
-
…non esset in omnis ordines civitatis aequabilis, erat penes principes tota res publica praepositis x viris nobilissimis, non oppositis tribunis pl ., nullis aliis adiunctis magistratibus, non provocatione ad populum contra necem et verbera relicta. Ergo…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…semper praesidet atque praesedit huic imperio libertatique communi merito vereque laudetur, quod se suasque viris non tradidit, sed opposuit Antonio. atque etiam M. Lepido pro eius egregiis in rem publicam meritis decernendos honores quam amplissimos censeo .…
Cicero, Philippicae
-
…impotentissimus, ardens odio, animo hostili in omnis bonos cum exercitu Antonius. quid huius audaciae et sceleri poterat opponi nondum ullos duces habebamus, non copias ; nullum erat consilium publicum, nulla libertas ; dandae cervices erant crudelitati…
Cicero, Philippicae
-
…; expilaretis, ; exploraretis nova, ; urbem novam huic ; urbi ad certamen dignitatis opponeretis ; ut sub vestrum ius, iuris dictionem, potestatem urbis, nationes, provincias, liberos populos, reges…
Cicero, de Lege Agraria
-
…, diserti, nobiles omnes advocandi sunt ; adhibenda vis est veritati, minae iactentur, pericula intendantur, formidines opponantur, ut his rebus aliquando victus et perterritus ipse se dedat quae me hercule omnia, cum qui contra pugnent…
Cicero, pro Quinctio
-
…tertius, quod id rectum esse defendat quod sine ulla nominis controversia factum esse fateatur. deinde uni cuique rationi opponendum est ab accusatore id quod, si non esset in accusatione, causa omnino esse non posset. Itaque ea…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria
-
…communis vita ab hominibus harum rerum auxilia petere didicisset Adde ductus aquarum, derivationes fluminum, agrorum irrigationes, moles oppositas fluctibus, portus manu factos, quae unde sine hominum opere habere possemus Ex quibus multisque aliis perspicuum est ,…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…quo loco steterat, processerit. itaque cum equites nostrum cornu circumire vellent, recipere me coepi et levem armaturam opponere Maurorum equitibus, ne aversos nostros adgrederentur. interim video me esse inter Antonianos Antoniumque post me esse aliquanto .…
Cicero, Epistulae ad Familiares