permaneo
permaneo, to stay, hold out, last, continue, abide, be permanent, endure, remain, persist, persevere
Could not find permane in Logeion dictionaries.
permane Verb: present active imperative 2nd singular of permaneo
- to stay to the end; to hold out, last, continue, endure, remain; to persist, persevere (class.; syn.: persto, persevero).
- α Absol.: ut quam maxime permaneant diuturna corpora, Cic. Tusc. 1, 45, 108; id. Fin. 2, 27, 87: ira tam permansit diu, Ter. Hec. 305; Sall. J. 5, 5: Athenis jam ille mos a Cecrope permansit, Cic. Leg. 2, 25, 63.—With ad: verris octo mensium incipit salire: permanet, ut id recte facere possit, ad trimum, Varr. R. R. 2, 4, 8: perdiuturna, permanens ad longinquum et immensum paene tempus, Cic. N. D. 2, 33, 85; so, ad posteros nostros, Decret. Tergest. 2, 26: solus ad extremos permanet ille rogos, Ov. A. A. 2, 120: ad numerum, Cic. N. D. 1, 37, 105.— With in and acc.: ultima quae mecum seros permansit in annos, Ov. Tr. 4, 10, 73.— With adv. quo: quo neque permaneant animae neque corpora nostra, Lucr. 1, 122; v. Lachm. ad h. l.—
- β With in and abl.: Seleucus in maritimā orā permanens, Liv. 37, 21: in voluntate, Cic. Fam. 5, 2, 10: in pristinā sententiā, id. Att. 1, 20, 3: in proposito susceptoque consilio, id. Off. 1, 31, 112: in officio, Caes. B. G. 5, 4.—*
- γ With gen.: virtus sola permanet tenoris sui, Sen. Ep. 76, 19.—
- II To abide in a way, rule, or mode of life, to live by, to devote one's life to (eccl. Lat.): in proposito cordis, Vulg. Act. 11, 23: in gratiā Dei, id. ib. 13, 43: in fide, id. ib. 14, 21: in peccato, id. Rom. 6, 1: in carne, id. Phil. 1, 24: in eādem regulā, id. ib. 3, 16.
- 1. blijven [meo loco; in armis onder de wapens blijven];
- 2. (metaf.) voortduren, voortbestaan, in stand blijven; ➤ amicitia Masinissae bona atque honesta nobis permansit (Sall.); ira inter eos intercessit quae permansit diu (Ter.); nomen invictum permansit;
- 3. volharden in, vasthouden aan, blijven bij (m. in m. abl.) [in consilio; in sua pristina sententia; in libertate; in officio; in fide].
- to stay, hold out, last, continue, abide, be permanent, endure, remain, persist, persevere: ut quam maxime permaneant diuturna corpora: ira tam permansit diu, T.: quis confidit illud stabile permansurum?: Athenis iam ille mos a Cecrope permansit: Innuba permaneo, O.: ad longinquum tempus: ad extremos rogos, O.: seros in annos, O.: in suis artibus, S.: in orā maritimā, L.: in sententiā:in eā libertate, Cs.
-
…in senatum venire, qui nitent unguentis, qui fulgent purpura, mallem secum suos milites eduxisset qui si hic permanent, mementote non tam exercitum illum esse nobis quam hos qui exercitum deseruerunt pertimescendos. atque hoc etiam sunt timendi…
Cicero, in Catilinam
-
…melioribus civibus uteremur. sed hosce homines minime puto pertimescendos, quod aut deduci de sententia possunt aut, si permanebunt, magis mihi videntur vota facturi contra rem publicam quam arma laturi. alterum genus est eorum qui, quamquam…
Cicero, in Catilinam
-
…. Eius rei quae causa esset miratus ex ipsis quaesiit. Nihil Sequani respondere, sed in eadem tristitia taciti permanere. Cum ab his saepius quaereret neque ullam omnino vocem exprimere posset, idem Diviciacus Haeduus respondit hoc esse miseriorem…
Julius Caesar, Gallic War
-
…suas obligaverunt ; res eos iam pridem, fides nuper deficere coepit eadem tamen illa quae erat in abundantia libido permanet quod si in vino et alea comissationes solum et scorta quaererent, essent illi quidem desperandi, sed tamen essent…
Cicero, in Catilinam
-
…ad perniciem civitatis manere. proinde aut exeant aut quiescant aut, si et in urbe et in eadem mente permanent, ea quae merentur exspectent. at etiam sunt qui dicant, Quirites, a me eiectum esse Catilinam .…
Cicero, in Catilinam
-
…Italas hominum quae clara clueret ; etsi praeterea tamen esse Acherusia templa Ennius aeternis exponit versibus edens, quo neque permaneant animae neque corpora nostra, sed quaedam simulacra modis pallentia miris ; unde sibi exortam semper florentis Homeri commemorat speciem…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…aut sermones aut consilia contulit saepius quod quidem erat magnum, de summa re publica dissentientis in eadem consuetudine amicitiae permanere. ego quid ille et contra ille quid ego sentirem et spectarem videbat. ego incolumitati civium primum, ut…
Cicero, Philippicae
-
…quaerendo ; quaestio autem est adpetitio cognitionis quaestionisque finis inventio ; at nemo invenit falsa, nec ea quae incerta permanent inventa esse possunt, sed cum ea quae quasi involuta ante fuerunt aperta sunt, turn inventa dicuntur sic et…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…At ei qui in iugo constiterant, nullo etiam nunc usu rei militaris percepto neque in eo quod probaverant consilio permanere, ut se loco superiore defenderent, neque eam quam prodesse aliis vim celeritatemque viderant imitari potuerunt, sed se…
Julius Caesar, Gallic War
-
…exe meris ex rerum natura benevolentiae coniunctionem, nec domus ulla nec urbs stare poterit, ne agri quidem cultus permanebit. id si minus intellegitur, quanta vis amicitiae concordiaeque sit, ex dissensionibus atque discordiis percipi potest. quae…
M. Tullius Cicero, De Amicitia