praeclusio
praeclūsĭo, ōnis, f. [praecludo],
- a shuting or damming up, a reservoir (post-Aug.): aquarum, Vitr. 9, 9 med.
praeclūsio, ōnis, f. (praecludo), die Verschließung, vulneris, Veget. mul. 3, 23, 2. – konkret, der Verschluß = das Behältnis, praeclusiones aquarum, Vitr. 9, 8, 6.
donec in eo vidisset indubitata mortis indicia per vocis ~onem. tunc ‥ cum cerneret vocem ademtam sibi ‥
quicquid ‥ nos et nostri ad ~onem repressionemque tanti et tam execrabilis mali conferre poterimus
nichil dicit in ~one predicti querentis actionis sue predicte
nec in ~onem bille illius aliqualiter respondet
tantilla agri hujus particula vix quinque pedum dimensione suffoditur! non sic decet virile robur se exserere, sed operum probabili magnitudine quam devotus sit Deo animus grandis spatii ~onibus demonstrare
præclūsĭō, nis, f. (præcludo), action de fermer (une blessure) : Veg. Mul. 1, 47, 2 || action dʼintercepter : Vitr. Arch. 9, 8, 6.