praeclusor
praeclūsor, ōris, m. [praecludo],
- one that shuts up; trop., a hinderer, precluder (post-class.): legis, who impedes an understanding of the law, Tert. adv. Marc. 4, 27 fin.
praeclūsor, ōris, m. (praecludo), der Verschließer, Verhinderer von etw., legis, Tert. adv. Marc. 4, 27 extr.
præclūsŏr, ōris, m. (præcludo), celui qui interdit lʼusage de : Tert. Marc. 4, 27.