praepono
praepono, to place in front, put upon, affix
Could not find praepositas in Logeion dictionaries.
praepositas Verb: perfect passive participle feminine accusative plural of praepono
praepositas Noun: feminine accusative plural of praeposita
- I Lit.
- A In gen.: versus, in primā fronte libelli, Ov. Tr. 1, 7, 33: praeponens ultima primis, Hor. S. 1, 4, 59; Cic. Att. 7, 3, 10: oportet, ut aedibus ac templis vestibula et aditus, sic causis principia proportione rerum praeponere, id. de Or. 2, 79, 320: de quā priusquam respondeo, pauca praeponam, I will first make a few observations, id. Fam. 11, 27, 1.—
- B In partic., to place or set over as chief, commander, or superintendent, to place at the head of, intrust with the charge or command of; to appoint or depute as: unum illum ex omnibus delegistis, quem bello praedonum praeponeretis, to appoint commander in the war, Cic. Imp. Pomp. 22, 63: hibernis Labienum praeposuit, Caes. B. G. 1, 54: sinistro cornu Antonium praeposuerat, id. B. C. 3, 89: aliquem provinciae, to appoint as governor, Cic. Fam. 2, 15, 4: negotio, to charge with the management of an affair, id. ib. 15, 4, 10: navibus, to appoint admiral, id. Verr. 2, 5, 38, § 101: vectigalibus, to appoint minister of finance, Tac. A. 15, 18: Bibulus toti officio maritimo praepositus, superintendent of all maritime affairs, Caes. B. C. 3, 5: praepositus cubiculo, chamberlain, Suet. Dom. 16: sacerdos oraculo praeposita, that presides over, Cic. Div. 1, 34, 76: aliquem custodem alicui loco, to appoint keeper of a place, Ov. Tr. 3, 1, 67: illum exercitibus, Juv. 10, 92.—
- C To place or set upon: fronti praeponere olivam, Hor. C. 1, 7, 7 (cf.: comis praetexere frondes, Sen. Med. 70).—
- II Trop., to set before or above, to prefer: lucrum praeposivi sopori et quieti, Plaut. Rud. 4, 2, 11 (916): se alteri, Ter. And. 65; id. Eun. 139: salutem rei publicae vitae suae, Cic. Phil. 9, 7, 15: amicitiam patriae, id. Rab. Perd. 8, 23: necessaria gloriosis, Vell. 2, 110, 3: multum mihi praestat, si me Mazaeo generum praeponit, Curt. 4, 11, 20: Prochytam Suburrae, Juv. 3, 5.
- —Hence, praepŏsĭtus, a, um, P. a.—As subst.
- A praepŏsĭtus, i, m., a prefect, president, head, chief, overseer, director, commander: legatorum tuorum, Cic. Pis. 36, 88; Tac. H. 1, 36: quod (milites) praepositos suos occiderant, Suet. Oth. 1: rerum curae Caesaris, director, S. C. ap. Plin. Ep. 8, 6, 13: aquarum, water-inspector, Front. Aquaed. 17; 100; 117: cubiculi, a chamberlain, Amm.14, 10, 5.—Of the governor of a province; with dat.: Illyrico, Dalmatiae, etc., Vell. 2, 112, 2; 2, 116, 2; absol., Suet. Galb. 12; 16; id. Oth. 1 al.; Vulg. Act. 7, 10.—
- B praepŏsĭta, ae, f. (eccl. Lat.), a prioress or abbess, Aug. Civ. Dei, 21, 8; id. Ep. 211.—
- C With the Stoics, praepŏsĭta, ōrum, n., for the Gr. προηγμένα, preferable or advantageous things, but which are not to be called absolutely good; such as wealth, beauty, etc. (class.): ista bona non dico, sed dicam Graece προηγμένα, Latine autem producta: sed praeposita, aut praecipua malo, Cic. Fin. 4, 26, 72 sq.: bonum negas esse divitias, praepositum esse dicis, id. ib. 4, 26, 73; cf. also, id. ib. 3, 16, 52; 54.
➳ pf. arch. præposivi Pl. Rud. 916 ; part. sync. præpostus Lucr. 6, 997.
- 1. vooraan zetten, plaatsen, leggen [versūs in fronte libelli]; ➤ de quā priusquam respondeo, pauca praeponam (Cic.) vooraf laten gaan;
- 2. aan het hoofd stellen van, de leiding geven over (m. dat.) [vectigalibus; negotio; alqm provinciae, castris, bello]; ➤ cubiculo praepositus kamerdienaar; — (milit.) tot bevelhebber maken, het bevel overdragen aan [alqm in laevo cornu; alqm mediā acie tot bevelhebber in het centrum v.d. slaglinie maken]; pass. praepositum esse het bevel voeren over, commanderen (m. dat.) [militibus; toti officio maritimo het opperbevel op zee hebben];
- 3. (metaf.) verkiezen boven (m. dat.) [salutem rei publicae vitae suae].
置於前。陞作官。看重。— eum huic rei 派其管此事。Lucrum — quieti 看利息重於安逸。\Praeposivi pro* Praeposui.
Suggest a Translation
See an image
- to place in front, put upon, affix: aedibus vestibula: fronti olivam, i. e. crown, H.—To put before, place first: versūs in primā fronte libelli, O.: ultima primis, H.: pauca praeponam, premise.—To set over, make commander, intrust with, appoint, depute: alqm bello praedonum: sinistro cornu Antonium, Cs.: quaestorem Caelium provinciae, appointed governor: negotio, charge with: navibus, appoint admiral: toti officio maritimo praepositus, superintendent of all marine affairs, Cs.: sacerdos oraculo praeposita, presiding over: custos Praepositus sancto loco, made keeper of, O.—Fig., to set before, prefer: se alteri, T.: salutem rei p. vitae suae: me Mazaeo generum, Cu.
-
…aestate duobus maximis bellis confectis maturius paulo quam tempus anni postulabat in hiberna in Sequanos exercitum deduxit ; hibernis Labienum praeposuit ; ipse in citeriorem Galliam ad conventus agendos profectus est. Cum esset Caesar in citeriore Gallia in…
Julius Caesar, Gallic War
-
…sensit me tecum quoque Rem habere, fingit causas ne det sedulo. Ait, si fidem habeat se iri praepositum tibi Apud me, ac non id metuat, ne ubi acceperim Sese relinquam, velle se illam mihi dare…
Terence, Eunuchus
-
…negas esse divitias, praepositum esse dicis quid adiuvas avaritiamne minuis quo modo si verbum sequimur, primum longius verbum praepositum quam bonum. Nihil ad rem Ne sit sane ; at certe gravius. nam bonum ex quo appellatum sit…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…arderet acerrime coniuratio, cum Catilina egrederetur ad exercitum, Lentulus in urbe relinqueretur, Cassius incendiis, Cethegus caedi praeponeretur, Autronio ut occuparet Etruriam praescriberetur, cum omnia ornarentur, instruerentur, pararentur, ubi fuit Sulla, Corneli…
Cicero, pro Sulla
-
…post eos fuerunt, cum Carneadem sustinere non possent, hanc, quam dixi, bonam famam ipsam propter se praepositam et sumendam esse dixerunt, esseque hominis ingenui et liberaliter educati velle bene audire a parentibus, a propinquis ,…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…non modo in oratione mea non pono, sed ne in opinione quidem cuiusquam relinquo, me omnibus patronis esse praepositum. non ita est ; sed unius cuiusque temporis, valetudinis, facultatis ad agendum ducta ratio est. mea…
Cicero, Divinatio in Q. Caecilium
-
…Nihil ad rem Ne sit sane ; at certe gravius. nam bonum ex quo appellatum sit, nescio, praepositum ex eo credo, quod praeponatur aliis. id mihi magnum videtur. itaque dicebat plus tribui divitiis a Zenone…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…; at certe gravius. nam bonum ex quo appellatum sit, nescio, praepositum ex eo credo, quod praeponatur aliis. id mihi magnum videtur. itaque dicebat plus tribui divitiis a Zenone, qui eas in praepositis poneret…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…quod praeponatur aliis. id mihi magnum videtur. itaque dicebat plus tribui divitiis a Zenone, qui eas in praepositis poneret, quam ab Aristotele, qui bonum esse divitias fateretur, sed neque magnum bonum et prae rectis honestisque…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…ipsas et cetera, quae erant ad sortem parata, disturbavit et aliud alio dissipavit. tum ea, quae praeposita erat oraculo, sacerdos dixisse dicitur de salute Lacedaemoniis esse non de victoria cogitandum. Quid bello Punico secundo nonne…
M. Tullius Cicero, De Divinatione