probo
probo, to make good, esteem good, approve, esteem, commend
BWL
you ask what manner of eloquence I approve the most
he proved it to be very easy for them to do
Frieze-Dennison Vergil
Could not find probantes in Logeion dictionaries.
probantes Verb: present active participle masculine nominative plural, Verb: present active participle feminine nominative plural, Verb: present active participle masculine accusative plural, Verb: present active participle masculine vocative plural, Verb: present active participle feminine accusative plural, Verb: present active participle feminine vocative plural of probo
- To try, test, examine, inspect, judge of any thing in respect of its goodness, fitness, etc. (rare in class. Lat.; not in Cic. or Caes.; in eccl. Lat. very freq.).
- A Lit.: militem neque a moribus neque a fortunā probabat, sed tantum a viribus, Suet. Caes. 65: tus probatur candore, etc., Plin. 12, 14, 32, § 65: mucronem cultri ad buccam, Petr. 70, 3: terram amaram sive macram, Plin. 17, 5, 3, § 33: denarios, id. 33, 9, 46, § 132: pecuniam, Dig. 46, 3, 39; cf.: sicut probavi ipse, have learned, proved by experience, Pall. 12, 7, 22: aurum per ignem probatur, Vulg. 1 Pet. 1, 7: juga boum, id. Luc. 14, 19.—
- B Trop.: tuo ex ingenio mores alienos probas, judge of, Plaut. Pers. 2, 2, 30 (212); id. Trin. 4, 3, 42 (1049): amicitias utilitate, Ov. P. 2, 3, 8.— So, to test, try, prove, examine the mind or heart: ipsi vos probate, Vulg. 2 Cor. 13, 5; cf. id. Zach. 13, 9; id. Psa. 138, 1 et saep.—
- II To esteem as good, serviceable, fit, just, etc.; to be satisfied with, to approve a thing (class.; cf. comprobare): quis est, qui non probet, qui non laudet? Cic. Mil. 28, 77: istam rationem laudo vehementer et probo, id. Fam. 7, 1, 5: Cato ea sentit, quae non probantur in vulgus, id. Par. prooem.; id. Fin. 2, 1, 1: Asia picem Idaeam maxime probat, Plin. 14, 20, 25, § 128.—With object clause: Caesar maxime probat coactis navibus mare transire et Pompeium sequi, Caes. B. C. 1, 29.—
- B In partic. (mil. t. t.), to approve for military service, to recruit, enlist: quo (die) primum probati sunt, Traj. ap. Plin. Ep. 10, 30, 2.—
- C To declare any thing well done, to express approbation of, to approve a thing: laudant fabrum atque aedes probant, Plaut. Most. 1, 2, 20 (103): domum, Cic. Fam. 5, 6, 3: villam, Liv. 4, 22: petentibus, ut ad opera probanda, anni et sex mensium tempus prorogaretur, id. 45, 15: plausu probatae puellae, Juv. 11, 164.—
- D To approve a person, to recognize as fit or worthy: ad unum Vercingetorigem probant imperatorem, Caes. B. G. 7, 63, 6: quā impudentiā est, eumne testem improbabit quem judicem probarit? Cic. Rosc. Com. 15, 45.—
- III To represent or show a thing to be good, serviceable, fit, right, etc., to make acceptable, to recommend; and: aliquid alicui, to convince one of any thing: quos (libros), ut spero, tibi valde probabo, Cic. Att. 4, 14, 1: officium meum P. Servilio, id. Verr. 2, 4, 38, § 82: causam alicui, id. Quint. 30, 92: nostrum officium ac diligentiam, id. Div. in Caecil. 22, 72: factum suum alicui, id. Att. 16, 7, 4: omnia facta dictaque mea sanctissimis moribus tuis, Plin. Ep. 10, 3 (20), 3.—With de: quibus de meo celeri reditu non probabam, Cic. Att. 16, 7, 4: se alicui, to make one's self acceptable: (Epicurus) multis se probavit, id. Fin. 2, 25, 81: quā in legatione (Ligarius) et civibus et sociis ita se probavit, ut, etc., id. Lig. 1, 2.—Pass.: mihi egregie probata est oratio tua, has pleased, Cic. Tusc. 4, 4, 8.—
- B In partic., to make a thing credible, to show, prove, demonstrate: crimen, Cic. Fl. 37, 93: his ego judicibus non probabo, C. Verrem contra leges pecunias cepisse? id. Verr. 2, 1, 4, § 10: causam paucis verbis, id. Balb. 21, 49: se memorem probare, grateful, id. Fam. 10, 24, 1: perfacile factu esse illis probat, conata perficere, Caes. B. G. 1, 3: hoc difficile est probatu, Cic. Tusc. 5, 1, 1: et patrio pater esse metu probor, my paternal fear shows that I am your father, Ov. M. 2, 91: sicut Thrasvmachi probat exitus, Juv. 7, 204.—With se: malo praesens observantiā, indulgentiā, assiduitate memorem me tibi probare, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 24, 1.—
- C To represent, pass off a person for another: loquebantur suppositum in ejus locum, quem pro illo probare velles, Cic. Verr. 2, 5, 30, § 78: quod tu istis lacrumis te probare postulas, Non pluris refert quam, etc., Plaut. Ps. 1, 1, 101 (103).—So absol.: forma et aetas ipsast, facile ut pro eunucho probes, pass for one, Ter. Eun. 375.
- —Hence, prŏbātus, a, um, P. a.
- A Tried, tested, proved, of approved goodness, good, excellent (syn. spectatus).
- 1 Of persons: ceterarum homines artium spectati et probati, Cic. de Or. 1, 27, 124: ingeniosos et opulentos, et aetatis spatio probatos, id. Top. 19, 73: operum probatissimi artifices, Col. 11, 1, 6: probatissima femina, most excellent, Cic. Caecin. 4, 10.—
- 2 Of things: argentum, Plaut. Pers. 4, 6, 1 (683): probata experimento cultura, Quint. 10, 2, 2: boleti probatissimi, Plin. 16, 5, 11, § 31: probatissima palma, id. 23, 5, 52, § 98: probatissima statua, id. 34, 8, 19, § 53: probata et exspectata adulescentia, Lucil. ap. Non. 437, 13: moneta, Vulg. Gen. 23, 16.—
- B Transf., pleasing, agreeable: ut nemo probatior primoribus patrum esset, Liv. 27, 8: probatissimus alicui, Cic. Planc. 11, 27.
II) objektiv, jmdm. etwas als tüchtig, gut, brauchbar zeigen, jmdm. die Tüchtigkeit von etwas zeigen, jmdm. etwas als beifallswert erscheinen lassen, erprobt-, zweckdienlich-, annehmlich finden lassen, annehmlich machen, garantieren, mit etwas jmd. zufrieden stellen, -sich jmds. Beifall erwerben, a) übh.: sub oculis domini suam operam, Caes.: alci libros oratorios, Cic.: in hac causa suum officium ac diligentiam, Cic. – mit de u. Abl., de suo celeri reditu alci non pr., Cic. – mit pro u. Abl., id, quod falsum fuerit, sine dubitatione pro vero probasse, Cic.: obscurius vitium pro vero probatur, geht durch, Cic.: vulnus pro ictu gladiatoris probari, angenommen werde, Cic. – u. se pr. alci, sich jmds. Beifall erwerben, jmds. Beifall erlangen, jmdm. gefallen, sich jmdm. empfehlen, se multis, Cic.: se in legatione sociis, Cic. – u. im Passiv, probari alci, jmdm. beifallswert erscheinen, Caes. u. Nep., u. non probari alci, jmdm. mißfallen, Curt.: ebenso alci minus probatum esse, jmds. Mißfallen erregen, Nep. – b) durch Gründe, Beweise jmdm. etw. glaublich (glaubhaft) machen, als wahrscheinlich dartun (darlegen), motivieren, erweisen, beweisen, crimen, Cic.: causam, Cic.: quidvis probare ei poterit, Plaut. – m. dopp. Acc., observantiā, indulgentiā, assiduitate memorem se alci probare, sich dankbar erweisen, Planc. in Cic. ep. 10, 24, 1. – m. folg. Acc. u. Infin., nachweisen, den Nachweis liefern, iudicibus pr. Verrem contra leges pecunias cepisse, Cic.: perfacile factu esse illis probat conata perficere, Caes.: im Passiv mit Subjektsatz, patrio pater esse metu probor, meine v. F. beweist, daß ich Vater bin, Ov. – absol., hoc difficile est probata, Cic. – dah. jmd. durch Beweise als Missetäter dartun, jmd. überführen (griech. ἐλέγχειν), qui socii probari non poterant, Plin. ep. 3, 9, 12. – c) einen für jmd. ausgeben, gelten lassen wollen, alqm pro alqo, Cic. Verr. 5, 78: se pro eunucho, Ter. eun. 375. ➳ Partiz. provitus (probitus), Corp. inscr. Lat. 6, 2977; vgl. vocitus von voco: parag. Infin. probarier, Mart. Cap. 1. § 91. v. 18.
- 1. keuren, beproeven, onderzoeken, testen [munera]; ➤ aurum per igne probatur; ipsi vos probate; — gebouwen bezichtigen [villam];
- 2. beoordelen (op grond van: abl.; ex; ab) [amicitias utilitate; mores alienos suo ex ingenio];
- 3. goedkeuren, billijken, goedvinden, aanvaarden [oratores; consulatum; consilium; causam; rationem; (m. dubb. acc.) alqm imperatorem iem. erkennen als aanvoerder; Thucydidem auctorem laten gelden]; ➤ Iove non probante tegen de wil v. Jupiter; Cato ea sentit quae non probantur in vulgus (Cic.); — ook m. aci. of inf.: Caesar maxime probat coactis navibus mare transire et Pompeium sequi (Caes.) acht het het verstandigst;
- 4. aannemelijk maken, iems. (dat.) goedkeuring krijgen voor, iem. (dat.) tevredenstellen met (m. acc.; de) [suam operam; causam alcis; factum suum alci]; probārī en sē probāre alci iems. goedkeuring wegdragen, iem. bevallen; ➤ se multis probare; se in legatione sociis probare; non probari alci; mihi egregie probata est oratio tua;
- 5. geloofwaardig, waarschijnlijk maken, uiteenzetten, bewijzen [causam paucis verbis; vocem auguris bevestigen; se memorem alci zich dankbaar betonen]; ➤ perfacile factu esse illis probat conata perficere (Caes.); — m. aci. ook aantonen: iudicibus ~ Verrem contra leges pecunias cepisse; ➤ socii ministrique probari nisi illo nocente non poterant (Plin. Min.);
- 6. laten doorgaan voor (m. pro); ➤ volnus pro ictu gladiatoris.
徵。辯明。悅。襃。嫌。考。試探。以爲然。— se omnibus 悦衆人之心。Quem locum probandae tuae virtutis expectas? 汝尙俟何處顯勇。In vulgus probari 爲人衆所讚。
Suggest a Translation
See an image
- probus, to make good, esteem good, approve, esteem, commend: quis est, qui non probet: villam, L.: alqd in ipsis: Caesar maxime probat coactis navibus mare transire, Cs.: antequam civitas suffecturum (armis) probaverit, declared him capable of bearing arms, Ta.: Vercingetorigem imperatorem, Cs.: alquem iudicem.— To make good, represent as good, recommend, make acceptable, show: (libros) tibi: nostrum officium: quibus de meo celeri reditu non probabam: multis se probavit, won favor with: mihi egregie probata est oratio tua, has pleased.—To make credible, show, prove, demonstrate: iudicibus Verrem contra leges pecunias cepisse: perfacile factu esse illis probat, etc., Cs.: hoc difficile est probatu: patrio pater esse metu probor, my fatherly anxiety proves me your father, O.—To test, inspect, try, judge by trial: censores villam publicam probaverunt, accepted after inspection, L.: amicitias utilitate, O.—To represent, pass off for: alquem pro illo: pro eunucho (sc. te), pass for, T.
-
…modo invidiae meae verum etiam vitae periculo sustulissem. sed cum viderem, ne vobis quidem omnibus etiam tum re probata si illum, ut erat meritus, morte multassem, fore ut eius socios invidia oppressus persequi non possem ,…
Cicero, in Catilinam
-
…maxime plebi acceptus erat, ut idem conaretur persuadet eique filiam suam in matrimonium dat. Perfacile factu esse illis probat conata perficere, propterea quod ipse suae civitatis imperium obtenturus esset non esse dubium quin totius Galliae plurimum Helvetii possent…
Julius Caesar, Gallic War
-
…ipso in templo senatus iure optimo vim et manus intulisset. de te autem, Catilina, cum quiescunt, probant, cum patiuntur, decernunt, cum tacent, clamant, neque hi solum quorum tibi auctoritas est videlicet cara…
Cicero, in Catilinam
-
…inque nitentem Inachidos vultus mutaverat ille iuvencam. Bos quoque formosa est. Speciem Saturnia vaccae, quamquam invita, probat, nec non et cuius et unde quove sit armento, veri quasi nescia quaerit. Iuppiter e terra genitam…
Ovid, Metamorphoses
-
…neque te quisquam novit, neque scit qui sies. Praeterea forma et aetas ipsa est facile ut pro eunucho probes. Dixti pulchre nunquam vidi melius consilium dari. Age, eamus intro nunc iam orna me ; abduc ,…
Terence, Eunuchus
-
…solum illis aliena mens erat, qui conscii coniurationis fuerant, sed omnino cuncta plebes novarum rerum studio Catilinae incepta probabat. Id adeo more suo videbatur facere. Nam semper in civitate, quibus opes nullae sunt, bonis invident…
Sallust, Catilina
-
…In facinus iurasse putes. Dent ocius omnes quas meruere pati sic stat sententia poenas. Dicta Iovis pars voce probant stimulosque frementi adiciunt, alii partes adsensibus inplent. Est tamen humani generis iactura dolori omnibus, et, quae…
Ovid, Metamorphoses
-
…carmina donet Aoniamque libens Calliopea lyram, unica nec desit iucundis gratia verbis, omnia quaeque Venus, quaeque Minerva probat. his tu semper eris nostrae gratissima vitae, taedia dum miserae sint tibi luxuriae. Qualis Thesea iacuit cedente…
Propertius, Elegies
-
…fatale medicum adhibere quam convalescere. Haec, ut dixi, confatalia ille appellat. Carneades genus hoc totum non probabat et nimis inconsiderate concludi hanc rationem putabat. Itaque premebat alio modo nec ullam adhibebat calumniam ; cuius erat haec…
M. Tullius Cicero, De Fato
-
…dicta quis enim potest ea, quae probabilia videantur ei, non probare An vero, inquit, quisquam potest probare, quod perceptum, quod comprehensum, quod cognitum non habet Non est ista, inquam, Piso, magna…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum