redundo
redundo, to run over, pour over, stream over, overflow
Could not find redundat in Logeion dictionaries.
redundat Verb: present active indicative 3rd singular of redundo
- I Lit.: mare neque redundat unquam neque effunditur, Cic. N. D. 2, 45, 116: si lacus Albanus redundasset, id. Div. 2, 32, 69; so, lacus, id. ib. 1, 44, 100; cf. Suet. Claud. 32: redundantibus cloacis, Sall. H. Fragm. ap. Non. 138, 7 (id. H. 3, 26 Dietsch): Nilus campis redundat, Lucr. 6, 712; so, fons campis, id. 5, 603; and: aqua gutture pleno, Ov. R. Am. 536: cum pituita redundat aut bilis, Cic. Tusc. 4, 10, 23; cf.: locos pituitosos et quasi redundantes, id. Fat. 4, 7: sanguis in ora et oculos redundat, Flor. 3, 17, 8. —
- b Poet., in part. pass.: redundatus = redundans: amne redundatis fossa madebat aquis, Ov. F. 6, 402; and for undans: (Boreae vis saeva) redundatas flumine cogit aquas, the swelling, surging waters (opp. aequato siccis aquilonibus Istro), id. Tr. 3, 10, 52.—
- B Transf.: redundare aliquā re, or absol., to be over full of, to overflow with any thing.
- 1 Of things: quae (crux) etiam nunc civis Romani sanguine redundat, is soaked with, Cic. Verr. 2, 4, 11, § 26; cf.: sanguine hostium Africa, id. Imp. Pomp. 11, 30; and id. Cat. 3, 10, 24: largus manat cruor: ora redundant Et patulae nares, Luc. 9, 812.—
- 2 Of persons: hesternā cenā redundantes, Plin. Pan. 63, 3. —
- II Trop., to flow forth in excess, superabound, redound, to be superfluous, redundant; to flow forth freely, to be copious, to abound: is (Molo) dedit operam, ut nimis redundantes nos juvenili quādam dicendi impunitate et licentiā reprimeret, et quasi extra ripas diffluentes coërceret, Cic. Brut. 91, 316: ne aut non compleas verbis, quod proposueris, aut redundes, id. Part. Or. 7, 18; cf.: Stesichorus redundat atque effunditur, Quint. 10, 1, 62: Asiatici oratores parum pressi et nimis redundantes, Cic. Brut. 13, 51; id. de Or. 2, 21, 88; cf. Quint. 9, 4, 116; 12, 10, 12; 17: hoc tempus omne post consulatum objecimus iis fluctibus, qui per nos a communi peste depulsi, in nosmet ipsos redundarunt, Cic. de Or. 1, 1, 3: quod redundabit de vestro frumentario quaestu, id. Verr. 2, 3, 66, § 155: quorum (vitiorum) ad amicos redundet infamia, id. Lael. 21, 76: vitia Atheniensium in civitatem nostram, id. Rep. 1, 3, 5: si ex hoc beneficio nullum in me periculum redundavit, id. Sull. 9, 27; cf.: servi, ad quos aliquantum etiam ex cottidianis sumptibus ac luxurie redundet, id. Cael. 23, 57 fin.: in genus auctoris miseri fortuna redundat, Ov. Tr. 3, 1, 73: nationes, quae numero hominum ac multitudine ipsa poterant in provincias nostras redundare, id. Prov. Cons. 12, 31: si haec in eum annum redundarint, id. Mur. 39, 85: quod laudem adulescentis propinqui existimo etiam ad meum aliquem fructum redundare, to redound, id. Lig. 3, 8; cf.: gaudeo tuā gloriā, cujus ad me pars aliqua redundat, Plin. Ep. 5, 12, 2: omnium quidem beneficiorum quae merentibus tribuuntur non ad ipsos gaudium magis quam ad similes redundat, id. Pan. 62, 1; Quint. 12, 2, 19: nisi operum suorum ad se laudem, manubias ad patriam redundare maluisset, Val. Max. 4, 3, 13: ut gloria ejus ad ipsum redundaret, id. 8, 14, ext. 4; Auct. B. Alex. 60, 2: animus per se multa desiderat, quae ad officium fructumve corporis non redundant, Lact. 7, 11, 7: ex rerum cognitione efflorescat et redundet oportet oratio, pour forth copiously, abundantly, Cic. de Or. 1, 6, 20: ex meo tenui vectigali . . . aliquid etiam redundabit, something will still remain, id. Par. 6, 3, 49: non reus ex eā causā redundat Postumus, does not appear to be guilty, id. Rab. Post. 5, 11: hinc illae extraordinariae pecuniae redundarunt, have flowed, proceeded, id. Verr. 2, 1, 39, § 100; cf. id. ib. 2, 3, 43, § 103: ne quid hoc parricidā civium interfecto, invidiae mihi in posteritatem redundaret, should redound to or fall upon me, id. Cat. 1, 12, 29. — *
- b Poet., with acc.: Vulturnus Raucis talia faucibus redundat, spouts forth, Stat. S. 4, 3, 71.—
- B Transf., to be present in excess; to be redundant, superabound; and: redundare aliquā re, to have an excess or redundancy of any thing: redundat aurum ac thesauri patent, Lucil. ap. Non. 384, 17: in quibus (definitionibus) neque abesse quicquam decet neque redundare, Cic. de Or. 2, 19, 83; cf.: ut neque in Antonio deesset hic ornatus orationis neque in Crasso redundaret, id. ib. 3, 4, 16; Quint. 1, 4, 9: ut nulla (species) neque praetermittatur neque redundet, Cic. Or. 33, 117: munitus indicibus fuit, quorum hodie copia redundat, id. Sest. 44, 95: splendidissimorum hominum multitudine, id. Pis. 11, 25; cf.: redundante multitudine, Tac. H. 2, 93: quod bonum mihi redundat, Cic. Q. Fr. 3, 9, 1: quo posset urbs et accipere ex mari, quo egeret, et reddere, quo redundaret, id. Rep. 2, 5, 10: omnibus vel ornamentis vel praesidiis redundare, id. Fam. 3, 10, 5: tuus deus non digito uno redundat, sed capite, collo, cervicibus, etc., id. N. D. 1, 35, 99: hominum multitudine, id. Pis. 11, 25; cf. armis, Tac. H. 2, 32: hi clientelis etiam exterarum nationum redundabant, id. Or. 36: acerbissimo luctu redundaret ista victoria, Cic. Lig. 5, 15: Curiana defensio tota redundavit hilaritate quādam et joco, id. de Or. 2, 54, 221.— Hence, rĕdundans, antis, P. a., overflowing, superfluous, excessive, redundant: amputatio et decussio redundantioris nitoris, Tert. Cult. Fem. 2, 9.— Adv.: rĕdundanter, redundantly, superfluously, excessively, Plin. Ep. 1, 20, 21.— Comp., Ambros. Ep. 82, 27.
- 1. overstromen, overlopen, buiten zijn oevers treden; ➤ lacus redundat; Nilus campis redundat; — ppp. redundātus, a, um (over)stromend [aquae];
- 2. druipen van (m. abl.) [sanguine];
- 3. (retor.) overladen zijn; — p. adj. redundāns, antis woordenrijk, breedvoerig, breedsprakig [orator; verba];
- 4. (metaf.) binnenstromen, zich rijkelijk uitstorten; ➤ in me periculum redundat treft in hoge mate; nationes in provincias redundant volkeren overspoelen de provincies; ad amicos infamia redundat treft; invidia mihi redundat; ex meo tenui vectigali, detractis sumptibus cupiditatis, aliquid etiam redundabit zal overblijven;
- 5. overvloed hebben aan (m. abl.) [luctu; armis];
- 6. in overvloed voorhanden zijn of tevoorschijn komen; ➤ ornatus orationis in alqo redundat; iudicum hodie copia redundat; pecuniae hinc redundant.
溢外。多餘。— uno digito 多餘一寸。— coena hesterna 未銷昨日之飯。Talia faucibus redundat 彼吐如是之言。Tu omnibus ornamentis redundas 汝之裝飾皆豐裕。Redundat oratio 此篇文章累贅。Litterae redundant 有冗餘之宇。Infamia redundat in amicos tuos 此辱關汝友。Ejus sanguine redundavit 多染彼之血。Quod redundat de quaestu 剩之利息。Redundans orator 繁緒之讀官。Redundantia. plur. 多餘言。
Suggest a Translation
See an image
- to run over, pour over, stream over, overflow: mare neque redundat umquam: Gutture pleno redundet aqua, O.: cum pituita redundat aut bilis.—P. pass.: redundatae aquae, surging, O.—To be over full, overflow, be choked, swim, reek: quae (crux) civis sanguine redundat: hic locus acervis corporum et civium sanguine redundavit.—Fig., to run over, overflow, remain, be left, redound, be in excess, abound: ex meo tenui vectigali aliquid etiam redundabit, will still remain: hinc illae extraordinariae pecuniae redundarunt, have proceeded: si ex hoc beneficio nullum in me periculum redundarit: In genus auctoris miseri fortuna redundat, O.: ne quid invidiae mihi in posteritatem redundaret, should fall upon me: ex rerum cognitione efflorescat et redundet oportet oratio, flow abundantly: non reus ex eā causā redundat Postumus, is left under accusation: tuus deus non digito uno redundat, sed capite, collo, cervicibus, etc., has in excess.—Of style, to be lavish, be redundant, be copious, overflow: nimis redundantes iuvenili quādam dicendi impunitate: oratores nimis redundantes: ut neque in Antonio deesset hic ornatus orationis neque in Crasso redundaret.—To abound, be filled, overflow: munitus indicibus fuit, quorum hodie copia redundat: omnibus vel ornamentis vel praesidiis redundare: acerbissimo luctu redundaret ista victoria.
-
…contaminarunt sed etiam honestarunt, certe verendum mihi non erat ne quid hoc parricida civium interfecto invidiae mihi in posteritatem redundaret. quod si ea mihi maxime impenderet, tamen hoc animo fui semper ut invidiam virtute partam gloriam, non…
Cicero, in Catilinam
-
…illa vetere ; nam haec quidem quae nunc est splendidissimorum hominum, fortissimorum virorum, optimorum civium mihique amicissimorum multitudine redundat. quorum Capuae te praetextatum nemo aspexit qui non gemeret desiderio mei, cuius consilio cum universam rem publicam ,…
Cicero, in Pisonem
-
…. Eademque ratione mare, cum supra terram sit, medium tamen terrae locum expetens conglobatur undique aequabiliter, neque redundat umquam neque effunditur. Huic autem continens aer fertur ille quidem levitate sublimi, sed tamen in omnes partes se…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…paene dedisceret. Hinc Asiatici oratores non contemnendi qui dem nec celeritate nec copia, sed parum pressi et nimis redundantes ; Rhodii saniores et Atticorum similiores. sed de Graecis hactenus ; etenim haec ipsa forsitan fuerint non necessaria .…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…castissimus aliud in tabulis habebas. hinc illae extraordinariae pecuniae, quas nullo duce tamen aliqua ex particula investigamus, redundarunt, hinc ratio cum Q. et Cn. Postumis Curtiis multis nominibus, quorum in tabulis iste habet nullum…
Cicero, in Verrem
-
…partim interemit. Cn. Octavius consul armis expulit ex urbe conlegam omnis hic locus acervis corporum et civium sanguine redundavit. superavit postea Cinna cum Mario tum vero clarissimis viris interfectis lumina civitatis exstincta sunt. Vltus est huius victoriae…
Cicero, in Catilinam
-
…ipsi suis sensibus non moventur nihilne eis inane videtur, nihil inconditum, nihil curtum, nihil claudicans, nihil redundans in versu quidem theatra tota exclamant, si fuit una syllaba aut brevior aut longior ; nec vero multitudo pedes…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…suorum oppugnavit excidit incendit, qui stipatus semper sicariis, saeptus armatis, munitus indicibus fuit, quorum hodie copia redundat, qui et peregrinam manum facinerosorum concitavit et servos ad caedem idoneos emit et in tribunatu carcerem totum in forum…
Cicero, pro Sestio
-
…facinus admisi, iudices, cum illa indicia communis exiti indagavi, patefeci, protuli, exstinxi omnes mihi meisque redundant ex fonte illo dolores. quid me reducem esse voluistis an ut inspectante me expellerentur ei per quos essem restitutus…
Cicero, pro Milone
-
…et metus et reliquae perturbationes omnes gignuntur ex ea. Quem ad modum, cum sanguis corruptus est aut pituita redundat aut bilis, in corpore morbi aegrotationesque nascuntur, sic pravarum opinionum conturbatio et ipsarum inter se repugnantia sanitate spoliat…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes