Logeion | ridiculus

rīdĭcŭlus, a, um, adj. [rideo], that excites laughter.

I In a good sense, laughable, droll, funny, amusing, facetious (freq. and class.; syn.: jocularis, jocosus).
- A Adj.: quamvis ridiculus est, Plaut. Men. 2, 2, 43 (315); cf.: quando adbibero, alludiabo, tum sum ridiculissimus, id. Stich. 2, 2, 58 (382): si ridiculum hominem quaeret quispiam, id. ib. 1, 3, 17 (171): cavillator facie magis quam facetiis ridiculus, Cic. Att. 1, 13, 2: homines, id. Verr. 2, 1, 46, § 121; id. de Or. 2, 54, 221; Juv. 3, 153: mus, a funny little mouse, Hor. A. P. 139: inest lepos ludusque in hac comoediā: ridicula res est, Plaut. As. prol. 14: ridicula et jocosa res, Cat. 56, 1 and 4: dico unum ridiculum dictum de dictis melioribus . . . nemo ridet, Plaut. Capt. 3, 1, 22 (482); so, dictum, Quint. 6, 3, 6: logos ridiculos vendo, Plaut. Stich. 1, 3, 68 (222): vultus gestusque, Quint. 6, 3, 26 et saep.: ridiculum est, with subject-clause: ridiculum est, te istuc me admonere, Ter. Heaut. 353; so Quint. 6, 3, 94.— Absol.: hui, tam cito? ridiculum! how comical! Ter. And. 474; so id. ib. 712; id. Eun. 452; id. Phorm. 901.— Poet. with inf.: (Porcius) Ridiculus totas simul obsorbere placentas, Hor. S. 2, 8, 24.—
- B Substt.
- - 1 rīdĭcŭ-lus, i, m., a jester, buffoon: Gelasimo nomen mihi indidit parvo pater. Quia inde jam a pauxillo puero ridiculus fui, etc., Plaut. Stich. 1, 3, 21 (175) sq.; so id. ib. 17 (171) and 64 (218); 4, 2, 54 (632); id. Capt. 3, 1, 10 (470); 17 (477); Ter. Eun. 244; Vulg. Hab. 1, 10.—
  - 2 rīdĭcŭlum, i, or plur.: rīdĭcŭla, ōrum, n., something laughable, a laughing matter; a jest, joke, etc.: proprium materiae, de quā nunc loquimur, est ridiculum, ideoque haec tota disputatio a Graecis περὶ γελοίου inscribitur, Quint. 6, 3, 22; cf. Cic. de Or. 2, 58, 235 sq. (v. the whole chapter on laughter, when and how it should be excited, etc., Cic. l. l.; and: de risu, Quint. 6, 3): in jaciendo mittendoque ridiculo genera plura sunt ... illud admonemus, ridiculo sic usurum oratorem, ut, etc., Cic. Or. 26, 87: per ridiculum dicere (opp. severe), id. Off. 1, 37, 134: ridiculi causā (with joco), Plaut. Am. 3, 2, 36 (917): mihi solae ridiculo fuit, I had the joke all to myself, Ter. Eun. 1004: quatenus sint ridicula tractanda oratori, perquam diligenter videndum est ... materies omnis ridiculorum est in istis vitiis, quae, etc., Cic. de Or. 2, 58, 237 sq.; Plaut. Stich. 3, 2, 2 (455): saepe etiam sententiose ridicula dicuntur, Cic. de Or. 2, 71, 286: facetum non tantum circa ridicula consistere, Quint. 6, 3, 19: ridicula aut facimus aut dicimus, etc., id. 6, 3, 25.—
II In a bad sense, laughable, silly, absurd, ridiculous (not freq. till after the Aug. per.; cf. rideo, II. B. 2.): hujus insania, quae ridicula est aliis, mihi tum molesta sane fuit, etc., Cic. Verr. 2, 4, 66, § 148: ludibria, Lucr. 2, 47: qui ridiculus minus illo (es)? Hor. S. 2, 3, 311: stulta reprehendere facillimum est, nam per se sunt ridicula, Quint. 6, 3, 71; cf. (with stulta), id. 2, 10, 6: poëma (shortly before: inculti versus et male nati), Hor. Ep. 2, 1, 238: pudor, Juv. 11, 55.— Ridiculum est, with subject-clause: est ridiculum, ad ea quae habemus nihil dicere, quaerere, quae habere non possumus, Cic. Arch. 4, 8; so, putare, id. Div. in Caecil. 18, 59: de confessis praecipere, Quint. 5, 13, 7.—Adv.: rīdĭ-cŭlē.
- - - a (Acc. to I.) Laughably, jokingly, humorously: rogitas, Plaut. Trin. 4, 2, 60 (902); Ter. Hec. 668: non modo acute, sed etiam ridicule ac facete, Cic. de Or. 1, 57, 243; 2, 71, 289; id. Fam. 9, 22, 4; Domit. Mars. ap. Quint. 6, 3, 105: ridicule magis hoc dictum quam vere, Phaedr. 3, 4, 5.—
    - b (Acc. to II.) Ridiculously: insanus, Cic. Verr. 2, 4, 66, § 148; id. Rosc. Com. 6, 19.

rīdiculus, a, um (rideo), Lachen erregend, lächerlich, I) im guten Sinne, spaßhaft, scherzhaft, possierlich, A) adi.: homo, Plaut.: caput, Ter.: cavillator facie magis quam facetiis ridiculus, Cic.: hinc illi homines erant, qui etiam ridiculi inveniebantur ex dolore, man fand Leute, die infolge ihres Unwillens zu Spaßmachern wurden, denen der Unwille ein Witzwort entlockte, Cic.: sed quia stomachabantur, ridiculi videbantur esse, ihre üble Laune erregte Lachen, Cic.: r. mus, Hor.: parasiti ridiculissimi, Plaut.: tum sum ridiculissimus, Plaut.: synk. Nom. Plur. ridiclei, Petron. 57, 8. – r. res, Plaut.: r. et iocosa res, Catull.: r. dictum, Plaut. u. Quint.: r. vultus gestusque, Quint. – poet ridiculus m. folg. Infin., (Porcius) ridiculus totas simul absorbere placentas, der närrische Kauz, der usw., Hor. sat. 2, 8, 24. – absol., ridiculum! lächerlich! Ter. Andr. 474 u. 712. – B) subst., a) rīdiculus, ī, m., α) der Spaßmacher, Possenreißer, der närrische Kauz, Freund von Späßen, Plaut. capt. 470 u. 477 a. Ter. eun. 244. – β) ein Verwachsener, Firm. math. 3, 2, 21 u. 8, 20, 6. – b) rīdiculum, ī, n., das Possierliche, der Spaß, Scherz, Witz, quae sint genera ridiculi, Cic.: per ridiculum dicere, Cic.: ridiculi causā, Plaut.: mihi solae ridiculo fuit, war er lächerlich, Ter. – Plur., sententiose ridicula dicere, Cic.: ridicula aut facere aut dicere, Quint. – II) im üblen Sinne, lächerlich, verlachenswert, quī ridiculus minus illo (es)? Hor.: insania, quae ridicula aliis, Cic.: poëma r., Hor. – ridiculum est m. folg. Infin., Ter. heaut. 353. Cic. Arch. 8. Quint. 6, 3, 94.

ridiculus [CL] 1 amusing, comic. ~us, facetus, qui alios ridere facit Osb. Glouc. Deriv. 509; qui de parturitione montis ~um murem effundunt Natura Deorum pref.. 2 absurd, ridiculous. b (as sb. n.) piece of humour, joke. cetibus ille meis sociabitur atque catervis; / cleptibus iste feris, ridiculus populis De lib. arb. 88; ut veritate contecta varia ~aque simultas appareat Map NC IV 6 f. 48; vir ‥ oculum suum unum per illusionem clausit, irridens sanctum ‥ . aspiciens ‥ episcopus illum dixit ei, “ita eris luscus et ~us usque ad obitum tuum” (Carthagus 55) VSH I 191; delectabile vel triste, venerandum vel aliquod ~um deridendum Bradw. AM 53. b nonne execrabilis cachinni ~o et gannature strepitu ab omnibus digni ducuntur? Aldh. Ep. 9 (12) p. 502; occidit Aoxianus urbis ammiratus ‥ a quodam rustico ‥ decollatus; caput ejus Francis allatum ~o et gaudio fuit W. Malm. GR IV 363; ~is ‥ et ludificationibus apti Map NC IV 6 f. 48.

rīdĭcŭlus, (10) a, um (rideo), ¶ 1 [en bonne part] qui fait rire, plaisant, drôle : facie magis quam facetiis ridiculus Cic. Att. 1, 13, 2, plus drôle par sa figure que par ses plaisanteries, cf. Cic. Verr. 2, 1, 121 ; de Or. 2, 221 || [abs^t ] ridiculum ! Ter. Eun. 452, plaisanterie ! tu veux rire ! cf. Ter. Ad. 676 ; Phorm. 900, etc. || [poét. av. infin.] ridiculus absorbere... Hor. S. 2, 8, 24, comique par sa manière dʼavaler... || m. pris subst^t , bouffon : Pl. Capt. 469 ; 476 ; Ter. Eun. 244 ¶ 2 [en mauv. part] ridicule, absurde, extravagant : hujus insania quæ ridicula est aliis Cic. Verr. 2, 4, 148, sa folie qui est risible pour les autres ; ridiculum est avec prop. inf. Cic. Verr. 2, 4, 56, il est risible, comique que...; [avec inf.] Cic. Mur. 68 ; Arch. 8, il est ridicule de.

rīdiculus (rideo) I. adj. a, um

1. belachelijk, absurd, om te lachen [insania; poëma; mus];
2. grappig, lollig, komisch [dictum]; ➤ sed quia stomachabantur, -i videbantur esse hun slechte humeur werkte op de lachspieren; II. subst. ī m (kom.) grapjas.

ridiculus , i. m.
弄戯笑。獻笑者。

Suggest a Translation
See an image

ridiculus , a, um. adj.
可譏笑者。可笑者。\s*. Ridiculissimus.

Suggest a Translation
See an image

rīdiculus adj.

rideo, exciting laughter, laughable, droll, funny, amusing, facetious: Hui, tam cito? ridiculum!how comical!T.: facie magis quam facetiis: Ridiculum est, te istuc me admonere, T.: Ridiculus totas simul absorbere placentas, H.—As substn., something laughable, a laughing matter, jest, joke: quae sint genera ridiculi: ridiculo sic usurum oratorem, ut, etc.: Mihi solae ridiculo fuit, I had the fun to myself, T.: materies omnis ridiculorum est in istis vitiis, quae, etc.: sententiose ridicula dicuntur.—Laughable, silly, absurd, ridiculous, contemptible: insania, quae ridicula est aliis, mihi, etc.: qui ridiculus minus illo (es)? H.: mus, H.: pudor, Iu.: est ridiculum, quaerere, etc.—As substm.: neque ridiculus esse Possum, etc., be a buffoon, T.

Menu

Word wheel

ridiculus

Saved

Recent