sacrilegus
sacrilegus, that steals sacred things, that robs a temple, sacrilegious
Frieze-Dennison Vergil
Could not find sacrilegos in Logeion dictionaries.
sacrilegos Adjective: masculine accusative plural, Noun: masculine accusative plural of sacrilegus
- that steals sacred things, that robs a temple, sacrilegious: sacrilegas admovere manus, Liv. 29, 18: altare sacrilegum, Vulg. Jos. 22, 16; cf.: quorum templis et religionibus iste bellum sacrilegum habuit indictum, Cic. Verr. 2, 5, 72, § 188.—As subst. (so usually): să̄crĭlĕgus, i, m., one who robs or steals from a temple, one who commits sacrilege: sacrilego poena est, neque ei soli, qui sacrum abstulerit, sed etiam ei, qui sacro commendatum, Cic. Leg. 2, 16, 40: non sacrilegum, sed hostem sacrorum religionumque, id. Verr. 2, 1, 3, § 9: an sacrilegus, qui, ut hostes urbe expelleret, arma templo affixa detraxit? Quint. 5, 10, 36; cf. id. 3, 6, 38; 3, 6, 41; 4, 2, 68 (v. sacrilegium init.): cavendum ne fortiori subjungatur aliquid infirmius, ut sacrilego fur, Quint. 9, 4, 23: punit furta sacrilegus, Sen. Ira, 2, 28, 8; Vulg. Act. 19, 37.—
- II Transf., in gen., that violates or profanes sacred things, sacrilegious, impious, profane (freq. since the Aug. per.).
- a Adj.: hominem perditum Miserumque, et illum sacrilegum, Ter. Eun. 419; Ov. M. 4, 23; cf.: o genera sacrilega! Ter. Ad. 304: quorum civis Romanus nemo erat sed Graeci sacrilegi, Cic. Verr. 2, 3, 28, § 69: sacrilegos ignes admovere templis, Tib. 3, 5, 11: manus, id. 2, 4, 26; Hor. C. 2, 13, 2; Ov. F. 3, 700; id. Am. 1, 7, 28: dextra, id. M. 14, 539: meretricum artes, id. A. A. 1, 435: nefas (Catilinae), Mart. 9, 70, 2: hami (on account of the preceding sacris piscibus), id. 4, 30, 12.— Sup.: exi e fano, sacrilegissime, Plaut. Rud. 3, 4, 1 (706).—
- b Subst., an impious, wicked, or profane person: parricida, sacrilege, perjure, etc., Plaut. Ps. 1, 3, 129 (358); Ter. Ad. 265; id. Eun. 911; 922; Sall. C. 14, 3; Ov. M. 8, 792; 8, 817.—With gen.: nuptiarum, i.e. a violator of marriage vows, an adulterer, Cod. Just. 9, 9, 29 fin.—In fem.: să̄crĭlĕga, ae, Ter. Eun. 829; Ov. M. 11, 41.—Adv.: să̄crĭlĕgē, sacrilegiously, impiously (late Lat.), Tert. Apol. 12.
Y. T., Croylandie semper hostis infestissimus ‥ omnium monasteriorum et ecclesiarum Christi spoliator ~us
omnia scripta que ~us predo surripuit ad regem in Normanniam transmissa sunt
biblias ‥ et res alias sacras manibus ceperunt ~is(
vasorum et aliorum ornamentorum divino cultui deputatorum rapinas ~as(
facta est synodus sacerdotum ‥ et relecta est ~a illius Aldebercti nefandissima vita
aliquid impium et ~um de nobis suspicari coguntur
Wentanum enim episcopatum Kenulfus Burchensis abbas nummis nundinatus fuerat, sed non diu ~o ausu letatus ante duos annos hominem exivit
magnum quod absit fiet dedecus, si publice divulger ut proditor ~us
quam cum celestia jam ulterius sustinere non possent, furem, latronem, et proditorem evomuere ~um
dolositatis ~e quam profunda futura sit fovea
beatus Vitus in puerilitate virtutibus maturus, primum a patre suo ~o Hyla, ut a cultura Dei recederet, tentatus est
paganorum consuetudine chorus ducere per plateas, et adclamationes ritu gentilium, et cantationes ~as celebrare
eos ‥ a ~a idulorum censura, qua sub quodam Christianitatis nomine male abusi sunt, evocavit
omnes ibi ~is ritibus pertinacissime deditos invenit
gentiles ab antiquo eunuchos fecerunt pueros ‥ ut eis more Sodomitico ~i abuterentur diutius
ut si quis sacrum ex privato subripuerit, utrum fur sit nominandus an ~us
dum ex peccatoribus non paenitentes, quod rectius fuerat, sed ~os et desperatos faciunt
talem hominem antiqui patres nominabant raptorem et ~um et homicidam pauperum
ut nunc universa revolventes videamus, et tuto in loco propter ~os recondamus, donec revelante Deo manifestentur futuris cultoribus
funestus ~a non impune talia presumpsit
foris stans per fenestram cum virga calicem evertit et sacrosancta sacrificia ~us super altare effudit
quia rebellem ‥ ac ~um celare quam militibus reddere maluisti, ut contemtor divum meritam blasphemiae suae poenam lueret
debitas dei [sc. Appollinis ] destinatione ~is penas preinfligente
sortilegiis in tantum deditus, ut ‥ regem ‥ induxerit quandam ~am exercitui preponere, et ejus carminibus et funestis incantationibus adversarios non posse resistere ‥ fecerit credere
audivi de quadam vetula sortilega, sive ~a
- 1. tempels berovend [Verres];
- 2. (poët.; postklass.) schuldig aan heiligschennis, goddeloos [manus; sanguis; bellum]; II. subst. ī m
- 1. tempelrover;
- 2. iem. die ontwijdt, zich schuldig maakt aan heiligschennis.
冒犯聖物者。無法之徒。Bellum sacrilegum 惡戰。Sacrilegae manus 兇惡之手。
Suggest a Translation
See an image
- sacer+1 LEG-, that steals sacred things, that robs a temple, sacrilegious: manūs, L.: bellum.—As substm., one who robs a temple, a plunderer of shrines: sacrilego poena est: non sacrilegum, sed hostem sacrorum religionumque.—Guilty of profanation, sacrilegious, impious, profane: homo, T.: Lycurgus, O.: Graeci: manus arbos, H.: meretricum artes, O.—As substm., an impious man, profane person, wretch: Ubist ille sacrilegus?T.: omnes patricidae, sacrilegi, S.—As substf.: Quid ais, sacrilega?T., O.
-
…bona patria laceraverat quique alienum aes grande conflaverat, quo flagitium aut facinus redimeret, praeterea omnes undique parricidae, sacrilegi, convicti iudiciis aut pro factis iudicium timentes, ad hoc, quos manus atque lingua periurio aut sanguine civili…
Sallust, Catilina
-
…Papae Iugularas hominem. Quid ille Mutus ilico. Quidni esset Di vestram fidem hominem perditum Miserumque, et ilium sacrilegum. Quid illud Gnatho Quo pacto Rhodium tetigerim in convivio, Nunquam tibi dixi Nunquam sed narra, obsecro .…
Terence, Eunuchus
-
…et maximis rebus quas postea gessit oblitterandum, id tu tibi, furcifer, sumes, et Vatini latronis ac sacrilegi vox audietur hoc postulantis, ut idem sibi concedatur quod Caesari sic enim ex te quaero. tribunus plebis fuisti…
Cicero, in Vatinium
-
…quidem permixta temperari solet, hic ira dementiaque inflammatus adhibito fratre Lucio, taeterrima belua, numquam profecto a me sacrilegas manus atque impias abstinebit. memini conloquia et cum acerrimis hostibus et cum gravissime dissidentibus civibus. Cn. Pompeius…
Cicero, Philippicae
-
…navigabat Syracusas ; isque cum secundissumo vento cursum teneret, ridens videtisne inquit amici quam bona a dis inmortalibus navigatio sacrilegis detur. atque homo acutus cum bene planeque percepisset, in eadem sententia perseverabat. qui quom ad Peloponnesum classem…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…videretur esse servatus. eadem nunc ab illis defensionis ratio viaque temptatur, idem quaeritur. sit fur, sit sacrilegus, sit flagitiorum omnium vitiorumque princeps ; at est bonus imperator, at felix et ad dubia rei publicae tempora…
Cicero, in Verrem
-
…Apollinemne tu Delium spoliare ausus es illine tu templo tam antiquo, tam sancto, tam religioso manus impias ac sacrilegas adferre conatus es si in pueritia non iis artibus ac disciplinis institutus eras ut ea quae litteris mandata sunt disceres…
Cicero, in Verrem
-
…Artemidorum Cornelium medicum et Tlepolemum Cornelium pictorem et eius modi recuperatores, quorum civis Romanus nemo erat, sed Graeci sacrilegi iam pridem improbi, repente Cornelii. videbant Agyrinenses, quicquid ad eos recuperatores Apronius attulisset, illum perfacile probaturum…
Cicero, in Verrem
-
…publicae libertatis. hanc deam quisquam violare audeat, imaginem meretricis, ornamentum sepulcri, a fure sublatam, a sacrilego conlocatam haec me domo mea pellet haec victrix adflictae civitatis rei publicae spoliis ornabitur haec erit in eo monumento quod…
Cicero, de Domo sua
-
…item deos deasque omnis imploro et obtestor, quorum templis et religionibus iste nefario quodam furore et audacia instinctus bellum sacrilegum semper impiumque habuit indictum, ut, si in hoc reo atque in hac causa omnia mea consilia ad salutem…
Cicero, in Verrem