About Report a problem

Menu

suppetior

suppetior, to come to the aid of, assist, succor

Could not find suppetiatum in Logeion dictionaries.

suppetiatum Adjective: neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle masculine genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative singular, Verb: perfect passive participle masculine accusative singular of suppetior

See suppetiatum in Morpho

suppĕtĭor (subp-), ātus, 1, v. dep. n. [suppetiae],
  • to come to the aid of, to assist, succor (very rare; most freq. in App.): quod mihi suppetiatus es, gratissimum est, Cic. Att. 14, 18, 2: miserrimo seni, Ap. Met. 8, 20, 12.—Absol.: suppetiatum decurrunt anxii, run to aid, Ap. Met. 4, 10, 18; proclamare suppetiatum, id. ib. 1, 14, 11; 8, 17, 25.

Saved

Recent