βοτανίζω
βοτανίζω, root up weeds
βοτᾰν-ίζω,
- root up weeds, Thphr. CP 3.20.9, PLond. 1.131rii 42 (i A. D.), Gp. 3.3.13:— Pass., ib. 2.24.3.
agr. escardar
σκάλλειν καὶ βοτανίζειν
ὅταν δὲ ἀποσταχύῃ τὰ σπαρέντα, βοτανίσαι αὐτά
βοτανίζω (ao. ἐβοτάνισα) [ᾰ] arracher les mauvaises herbes, Th. C.P. 3, 20, 9 ; Geop. 3, 3, 13 ; au pass. Geop. 2, 24, 3 ; 2, 38, 1.
Étym. βοτάνη.
βοτανίζω, Unkraut ausjäten, Theophr.