βοτανικός
βοτανικός, of herbs
βοτᾰν-ικός, ή, όν,
- of herbs, φάρμακα Plu. QConv. 2.663c; ἡ β. παράδοσις the science of herbal remedies, Dsc. 1 Praef. 1:—τὰ -κά Id. 2 Praef.; β. ἰατρός herbalist, Gal. Thras. 24; -κοί, οἱ, herb-gatherers, Id. 14.9.
1 hecho de hierbas
φάρμακα
2 que concierne a las plantas o hierbas
ἡ β. ... παράδοσις
la ciencia de las plantas, la botánicaβ. ἰατρός
el médico experto en plantas, el botánicoἄνδρες β.
• plu. subst. τὰ βοτανικά plantas usadas como remedio medicinal Dsc.2 praef.
βοτανικός, ή, όν [ᾰ]
1 qui concerne les herbes, les plantes ; ἡ βοτανικὴ παράδοσις, Diosc. Proœm. la science des plantes, la botanique ||
2 habile dans la connaissance des plantes, ou qui traite par les plantes (médecin), Gal. 6, 22 ||
3 préparé avec des plantes (remède), Plut. M. 663c.
Étym. βοτάνη.
βοτανικός, Kräuter betreffend, φάρμακα βοτανικά, aus Kräutern bereitet, Plut. Symp. 4.1 ; ἡ βοτανική, Pflanzenkunde, Diosc.