γειτόσυνος
γειτόσυνος, neighbouring
γειτό-συνος, ον,
- neighbouring, AP 9.407 (Antip.).
vecino, próximo
βρέφος ἐς ... πόντου χεῖλος γειτοσύνης ἑρπύσαν ἐκ καλύβης
un niño que se arrastró desde la cabaña cercana hasta la orilla del mar (donde se ahogó)
• neutr. subst.
συνήγοσαν (sic) [ἐπὶ?] τὰ γειτόσυνα
γειτόσυνος, ος, ον [ῠ] voisin, Anth. 9, 407.
Étym. γείτων.
γειτόσυνος, benachbart, καλύβη Antip.Sid. 103 (IX.407).
γειτόσυνος
from γείτων
- neighbouring, Anth.