γενειάω
γενειάω, to grow a beard, get a beard
γενει-άω,
- = γενειάζω, grow a beard, get a beard, ἐπὴν δὴ παῖδα γενειήσαντα ἴδηαι Od. 18.269, cf. 176, Hp. Nat.Puer. 20, X. An. 2.6.28, etc.; εἰς ἄνδρα γενειῶν Theoc. 14.28.
- 2 have a beard, Ar. Ec. 145, Pl. Plt. 270e, Arist. GA 746b24, D.C. 68.15.
1 empezar a echar barba
2 tener barba
γενειάω-ῶ (seul. prés. et ao.)
1 commencer à avoir de la barbe, Od. 18, 176, 269 ; Xén. An. 2, 6, 8 ; Plat. Pol. 270e ; etc. ||
2 avoir de la barbe, être barbu, Ar. Eccl. 145 ; Arstt. G.A. 2, 7, 15 ||
➳ Ao. part. acc. ion. γενειήσαντα, Od. ll. cc.
Étym. γένειον.
γενειάω, einen Bart bekommen, mannbar werden ; Hom. zweimal, Od. 18.176 γενειήσαντα ἰδέσθαι Versende, 18.269 γενειήσαντα ἴδηαι Versende ; – Ar. Eccl. 145 ; γεγενείακε Philem. B.A. 87 (was von γενειάζω abgeleitet ist); οἱ μηδέπω γενειῶντες, die noch nicht mannbar sind, Plat. Polit. 270e ; Xen. An. 2.6.28 u. Folgde.
γενειάω
[γενειάς.]
To get a beard, i.e. attain manhood: παῖδα γενειήσαντα Od. 18.176. Cf. Od. 18.269.
γενειάω : only aor. part. γενειήσαντα, just getting a beard, Od. 18.176 and 269.
γενειάω
γένειον
- to grow a beard, get a beard, Od., Xen., etc.