γόνυ

γόνῠ, τό, gen. γόνατος, Ep. and Ion. γούνατος (for γόνϝατος) Il. 21.591, Hdt. 2.80: pl. nom. γούνατα Il. 5.176, Hes. Op. 587, Hdt. 1.199, Schwyzer 694.7 (Chios, iv B. C.), gen. γουνάτων Hdt. 9.76, dat. γούνασι Il. 9.455, Hdt. 4.152 (also Pi. I. 2.26), γονάτεσσι Theoc. 16.11, Epigr.Gr. 782 (Halic.); also Ep. gen. γουνός (expl. as for γόνυος by Hdn.Gr. 2.768, A.D. Synt. 342.9) Il. 11.547: pl. γοῦνα 6.511; γούνων 1.407, al.: dat. γούνεσσι 9.488, al. (v.l. γούνασσι):—Aeol. acc. pl. γόνα Alc. 39.7 (prob.): gen. pl. γόνων Alc. 44.7 L.-P., hyper-Aeol. acc. pl. γόννα acc. to St.Byz. s.v. γόννοι, Eust. 335.39; dat.pl. γόννοις Theoc. 30.18: S. has γούνατα OC 1607, E. has γουνάτων Hec. 752, 839, γούνασι Supp. 285 (lyr.), Andr. 529 (lyr.), but not γουνός (γοῦνʼ acc. pl. was read by Sch. in Ph. 852): gen. pl. γεύνων, Hsch.:—

• Αknee, γόνυ γουνὸς ἀμείβων Il. 11.547, etc.: freq. of clasping the knees in earnest supplication, ἥψατο γούνων 1.512; ἑλεῖν, λαβεῖν γούνων 21.71, 1.407, etc.; τῶν γουνάτων λαβέσθαι Hdt. 9.76; ποτὶ (v.l. περὶ) or ἀμφὶ γούνασί τινος χεῖρας βαλεῖν Od. 6.310, 7.142; περὶ γόνυ χέρας ἱκεσίους ἔβαλον E. Or. 1414, cf. Ph. 1622, etc.; τὰ σὰ γούναθʼ ἱκάνομαι Il. 18.457, cf. Od. 7.147, etc.; κιχανόμενοι τὰ σὰ γοῦνα ἱκόμεθʼ 9.266; ἀντίος ἤλυθε γούνων Il. 20.463; γόνυ σὸν ἀμπίσχειν χερί E. Supp. 165; σοῖς προστίθημι γόνασιν ὠλένας Id. Andr. 895; ἐς γούνατά τινι or τινος πεσεῖν Hdt. 5.86, S. OC 1607; ἀμφὶ γόνυ τινὸς πίπτειν E. Hec. 787; γόνυ τινός or πρὸς γόνυ προσπίπτειν ib. 339, HF 79; γόνασί τινος προσπίπτειν Id. Or. 1332 (but προσπίτνω σε γόνασιν on my knees, S. Ph. 485); πίπτειν πρὸς τὰ γ. τινος, τινι, Lys. 1.19, D. 19.198; also γούνων λίσσεσθαι Il. 9.451; ἐλλιτανεύειν Od. 10.481; γουνάζεσθαι Il. 22.345; ἄντεσθαι πρὸς τῶν γονάτων E. Med. 710; ἱκετεῦσαι πρὸς τ. γ. D. 58.70.
• • • 2 of a sitting posture, φημί μιν ἀσπασίως γ. κάμψειν will be glad to bend the knee so as to sit down and rest, Il. 7.118, cf. 19.72; but also, bow the knee in submission, ἐμοὶ κάμψει (intr.) πᾶν γ. LXX Is. 45.23; γ. ὀκλάζειν τινί ib. 3 Ki. 19.18, v. sub κάμπτω: ἐπὶ γούνασι on oneʼs knees, ἐπὶ γούνασι πατρός Il. 22.500; ποτὶ γ. 5.408; γούνασιν ἐφέσσεσθαι φίλον υἱόν 9.455; σʼ ἐπʼ ἐμοῖσι . . γούνεσσι καθίσσας 9.488; τόν ῥά οἱ . . ἐπὶ γούνασι θῆκεν Od. 19.401; ἐν τοῖς γόνασί τινος στρέφεσθαι Pl. R. 617b; πέπλον . . θεῖναι Ἀθηναίης ἐπὶ γούνασιν to lay it on her lap (as an offering), Il. 6.92, cf. Schwyzer l.c.: hence metaph., θεῶν ἐν γούνασι κεῖται it rests in the lap of . ., Il. 17.514, Od. 1.267, etc.; but ἐν γούνασιν πίτνοντα Νίκας victorious, Pi. I. 2.26.
    • 3 of the knees as the seat of strength, ἐν δὲ βίην ὤμοισι καὶ ἐν γούνεσσιν ἔθηκε Il. 17.569; of swiftness, λαιψηρά γ. 22.204, etc.; γούνατά τινος λύειν disable, kill him, 5.176, etc.; ὑπὸ γούνατʼ ἔλυσεν 11.579; βλάπτειν γ. τινι, κάματος δʼ ὑπὸ γ. ἐδάμνα, 7.271, 21.52:—Pass., αὐτοῦ λύτο γούνατα 21.114, etc.
    • 4 metaph., ἐς γόνυ βάλλειν bring down upon the knee, i. e. humble, conquer, Hdt. 6.27; ἐς γ. ῥίπτειν, κλίνειν, App. BC 3.20, 30; ἐς γ. ἐλθεῖν Procop. Arc. 14, Pers. 1.17; Ἀσία δὲ χθὼν . . ἐπὶ γόνυ κέκλιται A. Pers. 931 (lyr.).
    • 5 prov., ἀπωτέρω ἢ γόνυ κνάμα ‘blood is thicker than water’, ‘charity begins at home’, Theoc. 16.18; γ. κνήμης ἔγγιον Arist. EN 1168b8, Ath. 9.383b.
  • II joint of grasses or plants, Hdt. 3.98, X. An. 4.5.26, Thphr. HP 8.2.4, Porph. Antr. 19. (Cf. Skt. jā´nu, Lat. genu, etc.)

γόνυ, τό, γόνατος, ion. γούνατος, auch γουνός, γοῦνα, γούνων, äol. plur. γόνα od. γόννα, f., Neue zu Sappho frg. 25 ; Hom. γόνυ, γούνατος Il. 21.591, γουνός Il. 11.547, Od. 19.450, γοῦνα, γούνατα, ἄμφω γούνατʼ ἔκαμψεν Od. 5.453, γούνων, γούνασι(ν), γούνεσσι(ν) Il. 9.488, 17.451, 569, var. lect. γούνασσι(ν), Aristarch Il. 9.488 γούνεσσι, ἔχει μέντοι λόγον καὶ ἡ διὰ τοῦ ᾱ, γούνασσι, Scholl. Didym.
1) das Knie (genu), von Hom. an überall, von Menschen ; von Tieren, z.B. von Pferden, Il. 17.451 ; von Kamelen, Her. 3.103 ; Xen. Eq. 1.6 ; Arist. öfter. Das Berühren u. Umfassen des Knies war Zeichen demütigen Flehens, dah. ἅψασθαι γούνων, λαβεῖν γούνων, γούνατα, Hom. ἥψατο γούνων Il. 1.512, λαβὲ γούνων 1.407, λαβὲ γούνατα Πηλείωνος 24.465, ἐμὲ λισσέσκετο γούνων 9.451 ; λαβομένη τῶν γουνάτων Her. 9.76 ; Prosa, προσπίπτειν πρὸς τὰ γόνατά τινος, unser : Einem zu Füßen fallen ; προσπίτνω σε γόνασι Soph. Phil. 483 ; γόνυ κάμπτειν, das Knie beugen, sich niederlassen, ausruhen, Il. 7.118, 19.72 ; Aesch. Prom. 32 u. öfter. – Das Knie wird als Hauptsitz der Schnellfüßigkeit u. Körperkraft übh. angesehen, ἐν δὲ βίην ὤμοισι καὶ ἐν γούνεσσιν ἔθηκεν Il. 17.569 ; ὅς οἱ ἐπῶρσε μένος λαιψηρά τε γοῦνα 22.204 ; γούνατα δʼ ἐρρώσαντο, die Knie bekamen Kraft, Od. 23.3 ; εἰς ὅ κʼ ἀϋτμὴ ἐν στήθεσσι μένῃ καί μοι φίλα γούνατʼ ὀρώρῃ, so lange ich kräftig bin, Il. 9.610 ; ὄφρʼ ἀρετὴν παρέχωσι θεοὶ καὶ γούνατʼ ὀρώρῃ Od. 18.133 ; μή μιν λιμὸς ἀτερπὴς γούναθʼ ἵκοιτο Il. 19.354. Dah. γούνατα λύειν τινός, die Knie Jemandes lösen, erschlaffen machen, töten, Il. 5.176 ἐπεὶ πολλῶν τε καὶ ἐσθλῶν γούνατʼ ἔλυσεν, Od. 20.118 οἳ δή μοι καμάτῳ θυμαλγέϊ γούνατʼ ἔλυσαν ἄλφιτα τευχούσῃ ; parodiert von Metagen. Ath. XIII.571b ; ὑπολύεταί μοι τὰ γόνατα Ar. Lys. 216. Aehnlich wie wir : γόνυ πάλλεται γερόντων, schlottert. Ar. Ran. 345 ; κάμνει Eur. Phoen. 834 ; ἇς γόνυ χλωρόν, vom jugendlichen Alter, Theocr. 14.70 ; θεῶν ἐν γούνασι κεῖται Il. 17.514, 20.435, Od. 1.267, 400, 16.129, es liegt im Schoße der Götter, es hängt von dem Willen der Götter ab ; Νύμφαι ἐπὶ γούνασι κοῦρον ἔχοισαι Theocr. 13.53. Uebertr. wird ἐς γόνυ βάλλειν, κλίνειν, ῥίπτειν, πίπτειν auch von Völkern u. Städten gesagt, stürzen, in Verfall bringen u. geraten, τὴν πόλιν Her. 6.27 ; Ἀσία χθὼν αἰνῶς ἐπὶ γόνυ κέκλιται Aesch. Pers. 930 ; oft bei Sp., wie App., Ael. V.H. 3.17 ; vgl. B.A. p. 40.
2) die Jahresschüsse, Absätze, Knoten der Halmenpflanzen, des Rohres, Her. 3.98 ; Xen. An. 4.5.26 u. Sp.

γόνυ

τό.

Genit. γουνός (for γονϝ-ός) Il. 11.547: Od. 19.450. γούνατος Il. 21.591.

Nom. pl. γούνατα Il. 4.314, Il. 9.610, Il. 19.166, Il. 21.114, etc.: Od. 4.703, Od. 5.297, Od. 13.34, Od. 23.3, etc. γοῦνα Il. 6.511, Il. 14.468, Il. 21.611, etc.: Od. 20.352.

Genit. γούνων Il. 1.407, Il. 6.45, Il. 21.65, Il. 22.338, etc.: Od. 6.142, Od. 10.264, Od. 22.310, 339, etc.

Dat. γούνασι Il. 5.370, Il. 6.92, Il. 17.514, Il. 22.500, etc.: Od. 1.267, Od. 7.142, Od. 16.443, Od. 21.55, etc. γούνεσσι Il. 9.488, Il. 17.451, 569.

Acc. γούνατα Il. 5.176, Il. 11.609, Il. 21.52, Il. 24.478, etc.: Od. 3.92, Od. 5.453, Od. 14.236, Od. 24.381, etc. γοῦνα Il. 14.437, Il. 20.93, Il. 22.204: Od. 6.147, Od. 9.266, Od. 18.395.

• • 1

    The knee of men or animals: ῥίμφα ἑ γοῦνα φέρει Il. 6.511 = Il. 15.268. Cf. Il. 7.118, Il. 10.358, Il. 11.547, Il. 14.437, 468, Il. 15.269, Il. 17.386, Il. 19.72, Il. 20.458, Il. 21.302, 591, 611, Il. 22.24, 144, 452, Il. 23.731: ἔλασε γουνὸς ὕπερ Od. 19.450. Cf. Od. 5.453, Od. 20.352, Od. 23.3.

  • 2

    In pl., the knees regarded as the seat of strength, as symbolizing the strength (cf. γυῖα 3): βλάψε οἱ γούνατα Il. 7.271. Cf. Il. 4.314, Il. 5.176 = Il. 16.425, Il. 9.610 = Il. 10.90, Il. 11.477, 578 = Il. 13.412 = Il. 17.349, Il. 13.360, 711, Il. 15.291, Il. 17.451, 569, Il. 19.166, 354, Il. 20.93, Il. 21.52, 114, 270, 425, Il. 22.204, 335, 388, Il. 23.444, Il. 24.498: τῆς λύτο γούνατα Od. 4.703 = Od. 23.205. Cf. Od. 5.297 = 406 = Od. 22.147, Od. 13.34, Od. 14.69, 236, Od. 18.133, 212, Od. 20.118, Od. 22.68, Od. 24.345, 381.

  • 3

    Of clasping the knees in supplication: λαβέ [μιν] γούνων (by the knees) Il. 1.407. Cf. Il. 1.500, 512, 557, Il. 6.45, Il. 15.76, Il. 20.468, Il. 21.65, 68, 71, Il. 22.345, Il. 24.357, 465, 478: μητρὸς ποτὶ γούνασι χεῖρας βάλλειν Od. 6.310. Cf. Od. 6.142, 147, 169, Od. 7.142, Od. 10.264, 323, Od. 22.310, 339, 342, 365.

    So with a word of seizing to be supplied: λισσέσκετο γούνων Il. 9.451. Cf. Od. 10.481, Od. 22.337.

    Sim.: περὶ γούνατʼ ἐμὰ στήσεσθαι λισσομένους Il. 11.609. Cf. Il. 18.457, Il. 20.463: σὰ γούναθʼ ἱκάνω Od. 5.449, Od. 7.147, Ἀμφινόμου πρὸς γοῦνα καθέζετο (as putting himself under his protection) Od. 18.395. Cf. Od. 3.92 = Od. 4.322, Od. 9.266, Od. 13.231.

    Also λίσσομʼ ὑπὲρ γούνων Il. 22.338.

    Of kissing the knees in supplication: ἥ οἱ γούνατʼ ἔκυσσε Il. 8.371. Cf. Od. 14.279.

  • 4

    By extension, in pl., the knee(s) and thigh(s) of a sitting person: ἐν γούνασι πῖπτε Διώνης (on her knee) Il. 5.370, Ἀθηναίης ἐπὶ γούνασιν (on the lap, i.e., app., of a seated statue) Il. 6.92, 273, 303. Cf. Il. 5.408, Il. 9.455, 488, Il. 21.506, Il. 22.500: ἐμὲ γούνασιν οἷσιν ἐφεσσάμενος Od. 16.443. Cf. Od. 19.401, Od. 21.55.–ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται, the issue lies with the gods(perh. referring to the custom of placing gifts on the lap of a statue (cf. Il. 6.92, 273, 303 cited above), the gifts being irrevocably dedicated, and symbolizing complete submission to divine governance) Il. 17.514 = Il. 20.435: = Od. 1.267 = Od. 16.129, Od. 1.400.

γόνυ

• 1knee ἔχω γονάτων ὁρμὰν ἐλαφράν i. e. so as to jump the distance required of me N. 5.20 ἱκέτας Αἰακοῦ σεμνῶν γονάτων πόλιός θʼ ὑπὲρ φίλας ἀστῶν θʼ ὑπὲρ τῶνδʼ ἅπτομαι N. 8.13 χρυσέας ἐν γούνασιν πίτνοντα Νίκας I. 2.26

γόνυ , gen. γούνατος and γουνός, pl. γούνατα and γοῦνα, gen. γούνων, dat. γούνασι and γούνεσσι: knee; γόνυ κάμπτειν, phrase for sitting down to rest, ἐπὶ γούνεσσι καθίσσᾱς, taking upon the ‘lap,’ Il. 9.488, Il. 5.370; freq. as typical of physical strength, εἰσόκε μοι φίλα γούνατʼ ὀρώρῃ, so long as my ‘knees can spring,’ so long as my strength shall last; but oftenest of suddenly failing strength, swooning, death, πολλῶν ἀνδρῶν ὑπὸ γούνατʼ ἔλῡσεν (Helen caused the death of many men); λύτο γούνατα, Od. 4.703, ‘knees were relaxed,’ of Penelope. From the custom of embracing the knees in supplication come the phrases γοῦνα or γούνων λαβεῖν, ἅψασθαι, ὑπὲρ γούνων or γούνων λίσσεσθαι, ‘by’ the knees, ‘by your life’; hence θεῶν ἐν γούνασι κεῖται, ‘rests with’ the gods, ‘in the gift’ of the gods, Od. 1.267.

γόνυ the Ionic forms γούνατος, -ατι in Trag., but never γουνός, γουνί

• • Ithe knee, Lat. genu, Hom., etc.
  • • 2ἅψασθαι γούνων to clasp the knees as a suppliant, Il.; so ἑλεῖν, λαβεῖν, γούνων Il.; τῶν γουνάτων λαβέσθαι Hdt.; περὶ or ἀμφὶ γούνασί τινος χεῖρας βαλεῖν Od.; ἀμφὶ γόνυ τινὸς πίπτειν Eur.; γούνων λίσσεσθαι to supplicate by [clasping] the knees, Hom.; ἄντεσθαι or λίσσεσθαι πρὸς τῶν γονάτων Eur.
    • 3of a sitting posture, γόνυ κάμψειν bend the knee so as to sit down, Il.:— ἐπὶ γούνασι on oneʼs knees, of a child, Il.; πέπλον θεῖναι Ἀθηναίης ἐπὶ γούνασιν to lay it on her lap (as an offering), Il.; metaph., θεῶν ἐν γούνασι κεῖται, i. e. rests on their will and pleasure, Hom.
    • 4the knees are in Hom. the seat of strength; hence, γούνατά τινος λύειν to weaken, lame, kill him, Il.: also, metaph., ἐς γόνυ βάλλειν to bring down upon the knee, i. e. to humble, conquer, Hdt.
    • 5proverb., ἀπωτέρω ἢ γόνυ κνήμη Charity begins at home, " Theocr.
  • IIthe knee or joint of grasses, such as the cane, Lat. geniculum, Hdt., Xen.