δειλακρίων
δειλακρίων, a coward
δειλ-ακρίων, ωνος, ὁ,
- pitiable creature; in Com., poor fellow! Ar. Pax 193, Av. 143.
desgraciado
ὦ δ., πῶς ἦλθες
ὦ δ. σύ
δειλακρίων, ωνος (ὁ) [ᾰ̄] pauvre malheureux, Ar. Pax 193, Av. 143.
Étym. δείλακρος.
δειλακρίων, ὁ, Memme, Jammermensch, Ar. Av. 143, Pax 193.
δειλακρίων
δειλός
- a coward: commonly with a coaxing sense, poor fellow! Ar.