δεσποτεύω
δεσποτεύω, enjoy ownership of . .
δεσποτ-εύω,
- = δεσπόζω, LXX 3 Ma. 5.28, CIG 3702 (Lopadium), D.C. 60.28: c. gen., enjoy ownership of . ., PGen. 60.1 (iv A. D.).
1 dominar, ser dueño de c. gen.
τῆς Αἰγυπτίων δυνάμεως
τοῦ μνήματος
αὐτῶν
• c. ac.
τοῦτο δὲ ἦν ἡ ἐνέργεια τοῦ πάντα δεσποτεύοντος θεοῦ
οἱ δεσποτεύοντες
los amos
2 ejercer sus derechos de propiedad sobre c. gen.
δ. αὐτῶν ἀκωλύτως
3 ejercer como obispo, Bull.Epigr.1969.421 (Lesbos, crist.).
δεσποτεύω (seul. prés. et ao.) être le maître de, gén. Hld. 5, 28 ; 8, 3 ; Jos. A.J. 3, 5, 3 ; DC. 60, 28 (part. ao. -ευσάντων) ; δ. πάντα, Spt. 2 Macc. 5, 28 (ao. 3 sg. ἐδεσπότευσε), être un maître tout-puissant.
Étym. δεσπότης.
δεσποτεύω, = δεσπόζω, τινός Jos. u. a.Sp.
ἄναξ Ἄπολλον Παιάν, [ὁ] τὴν νύκτα ταύτην κατέχων καὶ ταύτης δεσποτεύων
soberano Apolo Peán, tú que eres dueño de esta noche y sobre ella ejerces tu dominio