δέσποσμα
δέσποσμα, act of authority
δέσπ-οσμα, ατος, τό,
- act of authority: pl., δ. Μοιρῶν decrees of fate, Man. 4.38.
gesto de autoridad
κατ' οἰκείων ... δεσπόσμασι μοιρῶν
por imposiciones del destino propio
δέσποσμα, ατος (τὸ) volonté souveraine, souveraineté, Man. 4, 38.
Étym. δεσπόζω.
δέσποσμα, τό, Herrschaft, Maneth. 4.38.