διάβρωμα
διάβρωμα, that which is eaten through; worm-eaten wood, parchment
διά-βρωμα, ατος, τό, (διαβιβρώσκω)
- that which is eaten through; worm-eaten wood, parchment, etc., Str. 13.1.54.
trozo roído
ζῆτων ἐπανόρθωσιν τῶν διαβρωμάτων εἰς ἀντίγραφα
διάβρωμα, ατος (τὸ) morceau (de papyrus) mangé des vers, Str. 609.
Étym. διαβιβρώσκω.
διάβρωμα, τό, das Durchgefressene, Loch, Strab. XIII p. 609.