διαγορευτικός Save DGE Bailly 2024 διαγορευτικός -ή, -όν anunciador τιμωριῶν Chrys.M.62.511. διαγορευτικός, ή, όν [ᾰ] disposé à édicter, qui a l’habitude d’édicter (des châtiments) gén. Chrys. 2, 256.