διαγνωστός
διαγνωστός, to be distinguished
δια-γνωστός, ή, όν,
- to be distinguished, Gal. 8.940.
reconocible, identificable
διαφορὰ ... αἰσθήσει δ.
ἡ συστολή
σημεῖα
διαγνωστός, ή, όν, qu’on peut discerner ou reconnaître, Bas. 3, 303.
Étym. vb. de διαγιγνώσκω.