διαγνωστέον
διαγνωστέον, one must distinguish
δια-γνωστέον,
- one must distinguish, Luc. Herm. 16.
1 hay que distinguir
δ. ἡμῖν ... τίς ἡ ἀρίστη φιλοσοφία
2 medic. hay que diagnosticar
δ. οἷός τίς ἐστιν ὁ πυρετός
δ. δὲ τὸν πεπονθότα τόπον
διαγνωστέον, vb. de διαγιγνώσκω, Luc. Herm. 16 ; A. Tr. 7, 100.