διαμιλλητέον
διαμιλλητέον, one must contend
διαμιλλ-ητέον,
- one must contend, Plu. Praec. 2.817d.
hay que competir con
πρὸς ἅπασαν ἀρχὴν ἀεὶ δ.
διαμιλλητέον, vb. du préc. Plut. M. 817d.