διαμετρικός
διαμετρικός, diagonal
διαμετρ-ικός, ή, όν,
- diagonal: [ἀριθμοί] the numerators of the successive convergents to √2 expressed as a continued fraction, Theol.Ar. 3.59; cf. πλευρικός.
1 geom. diagonal
τριγωνικὰ καὶ ἑξαγωνικὰ καὶ διαμετρικὰ σχήματα
figuras triangulares, hexagonales y diagonales
2 adv. -ῶς astrol. diagonalmente
εἰ ὁ Ἄρης ἴδοι τετραγωνικῶς ἢ δ.
διαμετρικός, ή, όν, diamétral, diagonal, Theol. 3 et 59.
Étym. διάμετρος.
διαμετρικός, ή, όν, diametrisch, Theol.arithm.