διαπαλαίω
διαπαλαίω, to continue wrestling, go on wrestling
διαπᾰλαίω,
- continue wrestling, Ar. Eq. 573, Ph. 2.544, J. AJ 1.20.2; πρός τινα Ach.Tat. 4.19: c. dat., νοσήματι struggle with, Gal. 17(1).569.
entrenarse, luchar en la palestra
ἐν γυμνασίοις διαπαλαίων
• gener. pelear, luchar
καὶ διεπάλαιον αὖθις
y volvían a la pelea (c. juego de palabras entre la lucha de la palestra y la guerra)
• fig. c. πρός y ac.
πρὸς οὓς ἂν διαπαλαίῃ
(el cocodrilo golpea con la cola) contra los que tenga que luchar
• luchar contra c. dat.
νοσήματι
τῷ λιμῷ
φαντάσματι
δια·παλαίω [πᾰ] :
1 lutter jusqu’au bout, Ar. Eq. 573 ; Jos. A.J. 1, 20, 2 ; πρός τινα, A. Tat. 4, 19, contre qqn ||
2 lutter énergiquement contre, résister énergiquement, Phil. 2, 544.
διαπαλαίω, (παλαίω), ringen, kämpfen, Ar. Eq. 571 ; mit Einem, τινί, Plut. Eumen. 7 ; πρός τινα, Philostr. u. a.Sp.
διαπαλαίω
fut. σω
- to continue wrestling, go on wrestling, Ar.