διαπαρατριβή
διαπαρατριβή, violent contention
διαπαρα-τρῐβή, ἡ,
- constant wrangling, 1 Ep.Ti. 6.5.
diatriba constante
διαπαρατριβαὶ διεφθαρμένων ἀνθρώπων τὸν νοῦν
constantes diatribas de hombres de mente corrompida
δια·παρατριβή, ῆς (ἡ) [ῐ] violente querelle, NT. 1 Tim. 6, 5 ; Clém. 1, 736c Migne.
Étym. vulg. παραδιατριβαί.
Strong
mutual irritation (Field, Notes, 211), wrangling: I Ti 6:5 (Rec. παραδιατριβή).†
διαπαρατριβή
δια-παρα-τρῐβή, ἡ,
- violent contention, NTest.