διαπάλλω
διαπάλλω, to distribute by lot
διαπάλλω, fut. -παλῶ A. Fr. 304.4:—
- brandish, A. l.c.:—but in Pass., to be driven to and fro, of a hunted deer, Opp. H. 2.620.
- II distribute by lot, χθόνα ναίειν διαπήλας A. Th. 731 (lyr.).
1 asignar por sorteo
χθόνα ναίειν διαπήλας
2 mover de un lado a otro, agitar
διαπαλεῖ πτερόν
• en v. med. moverse de un lado a otro, saltar c. ac. de espacio
ἄλλοτ' ἐπ' ἀλλοίων ὀρέων διαπάλλεται ἄκρας
el ciervo perseguido
δια·πάλλω :
1 agiter pour tirer au sort, d’où assigner par un tirage au sort, Eschl. Sept. 731 ||
2 brandir, Eschl. fr. 405, 4, Opp. H. 2, 620.
διαπάλλω, 1) durchschütteln ; πτερὸν κίρκου λεπάργου Arist. H.A. 9.49 ; – Opp. H. 2.620.
2) durchs Los zuteilen ; χθόνα ναίειν, Aesch. Spt. 731.
2) durchs Los zuteilen ; χθόνα ναίειν, Aesch. Spt. 731.
διαπάλλω
aor1 -έπηλα
- to distribute by lot, Aesch.