διάπαρσις
διάπαρσις, piercing, transfixing
διάπαρ-σις, εως, ἡ, = foreg., Aret. SA 1.7 (pl.).
acción de atravesarse c. gen. subjet.
ὀστέων ἰχθύων διαπάρσεις
de espinas en la garganta
διάπαρσις, εως (ἡ) action de transpercer, Arét. Caus. m. acut. 1, 7.
Étym. διαπείρω.
διάπαρσις, ἡ, das Durchbohren, Sp.