διασχολέω
διασχολέω,
- strengthd. for ἀσχολέω, περί τι Hdn. 7.6.7 (Med.).
δι·ασχολέω-ῶ (part. prés. pass.) être entièrement occupé : πρός τι, Hdn 7, 6, 15, à qqe ch.
διασχολέω, verstärktes ἀσχολέω ; pass., πρός τι, mit etwas beschäftigt sein, Hdn. 7.6.15.