διαφαγεῖν
διαφαγεῖν, to eat through
διαφᾰγεῖν, aor. 2 inf. of διεσθίω,
- eat through, Hdt. 3.109, Hp. Mul. 1.2.
διαφαγεῖν, v. διεσθίω.
διαφαγεῖν, aor. zu διεσθίω.
διαφαγεῖν
aor2 inf. of διεσθίω
- to eat through, Hdt.