διαφαύσκω
διαφαύσκω, to shew light through, to dawn
διαφαύσκω, Ion. (and later Prose, D.H. 9.63) δια-φώσκω, aor. -έφαυσα LXX Ge. 44.3, al.:—
- show light through, dawn, ἅμʼ ἡμέρῃ διαφωσκούσῃ as soon as day began to dawn, Hdt. 3.86, 9.45; ἄρτι διαφαύσκοντος (abs.) Plb. 31.14.13.
amanecer
ἅμ' ἡμέρῃ δὲ διαφωσκούσῃ
τὸ πρωὶ διέφαυσκεν
ἕως διαφαύσῃ ὁ ὄρθρος
ἄρτι διαφαύσκοντος
δια·φαύσκω (seul. prés.) commencer à briller : ἅμ’ ἡμέρῃ διαφωσκούσῃ (ion.) Hdt. 3, 86 ; 9, 45 ; ou abs. ἄρτι διαφαύσκοντος, Pol. 31, 22, 13, le jour commençant à poindre.
διαφαύσκω, durchleuchten, Pol. 31.22 ἄρτι διαφαύσκοντος, emend. für διαφάσκοντος, da es Tag wurde, s. διαφώσκω.
διαφαύσκω
Ionic -φώσκω
φάος, φῶς
only in pres.
- to shew light through, to dawn, Hdt.