διάφαυσις
διάφαυσις, shining through
διά-φαυσις, εως, ἡ,
- shining through, Plu. Fac.lun. 2.929b.
resplandor
δ. τοῦ ἡλίου
διάφαυσις, εως (ἡ) lumière qui apparaît, Plut. M. 929b.
Étym. διαφαύσκω.
διάφαυσις, ἡ, das Durchscheinen, ἡλίου Plut. fac. orb. lun. 16 M.