δικαιωτής
δικαιωτής, judge
δῐκαι-ωτής, οῦ, ὁ,
- judge, αἰσχρῶν καὶ καλῶν Plu. Art. 23, cf. Vind. 2.549d.
juez
αἰσχρῶν καὶ καλῶν
τῶν τῇδε δ.
δικαιωτής, οῦ (ὁ) [δῐ] juge, Plut. Artax. 23, M. 549d, etc.
Étym. δικαιόω.
δικαιωτής, ὁ, der Richter, der Strafende, Plut. Artax. 23, S. N. V. 3.