δικάρδιος
δικάρδιος, with two hearts
δῐ-κάρδιος, ον,
- with two hearts, Ar.Byz. Epit. 28.16, Ael. NA 11.40; τὸ δ. a kind of lettuce, Gp. 12.1.2.
1 de dos corazones
πέρδικες
2 subst. τὸ δ. bot., una variedad de lechuga, Gp.l.c.
δι·κάρδιος, ος, ον [ῐκ] qui a deux cœurs, El. N.A. 11, 40 ; τὸ δικάρδιον, sorte de laitue à deux cœurs, Geop. 12, 1, 3.
Étym. δίς, καρδία.
δικάρδιος, mit zwei Herzen, Arist. H.A. 11.40.