δικάσιμος
δικάσιμος, judicial
δῐκᾰσ-ιμος, ον,
- judicial, δ. ἡμέρα when the courts are open, Men. 969; τῇ ἑξῆς δ. (sc. ἡμέρα) PLips. 32.13 (iii A. D.); δ. μῆνες Pl. Lg. 958b.
que concierne al juicio
δικάσιμοι μῆνες
meses en que funcionan los tribunalesἡ δικάσιμος (sc. ἡμέρα)
día en el que se celebran juicios, e.e. día laborableχρόνοι
δικάσιμος, ος, ον [ῐᾰ] qui concerne les procès, Plat. Leg. 958b ; δ. ἡμέρα, Mén. fr. inc. 397 Meineke, jour où siègent les tribunaux.
Étym. δικάζω.
δικάσιμος, ον, zum Prozeß, Gericht gehörig ; μῆνες Plat. Legg. XII.958b, wie Philetaer. com. Schol. Ar. Av. 1047, u. ἡμέραι, ὥρα, Poll. 8.26, Gerichtstag, -zeit, dies fastus.