διοριστέον
διοριστέον, one must distinguish
διορ-ιστέον,
- one must distinguish, Pl. Lg. 874d, Arist. Ph. 204a2, Longin. 11.3, etc.
hay que distinguir
δ. ποσαχῶς λέγεται τὸ ἄπειρον
• c. prep.
περί τε εἰκόνος καὶ περὶ τοῦ παραδείγματος αὐτῆς δ.
• abs. hay que establecer distinciones
δ. εἰς δύναμιν
διοριστέον, vb. de διορίζω, Plat. Leg. 874d ; Arstt. Nic. 5, 5 ; 9, 2 ; Lgn 11, 3.