δυσέγερτος
δυσέγερτος, hard to wake
δῠσέγερτος, ον,
- hard to wake, Gal. 16.645, Paul.Aeg. 3.9.
1 del que es difícil despertar
βαθὺς καὶ δ. ὕπνος
2 difícil de despertar
3 fig. difícil de excitar o animar
τὸ δὲ ὀρεγόμενον φύσει δ.
δυσ·έγερτος, ος, ον [ῠ] difficile à éveiller, P. Eg. 61, 16.
Étym. δ. ἐγείρω.
δυσέγερτος, schwer aufzuwecken, Medic.