δυσεγκαρτέρητος
δυσεγκαρτέρητος, hard to sustain
δῠσεγ-καρτέρητος, ον,
- hard to sustain, S.E. M. 9.152.
difícil de soportar, inaguantable
κακόν
πόνος
τινὰ δυσαπόσχετα καὶ δυσεγκαρτέρητα τῷ θεῷ
δυσ·εγκαρτέρητος, ος, ον [ῠ] difficile à supporter, Sext. M. 9, 152.
Étym. δ. ἐγκαρτερέω.
δυσεγκαρτέρητος, schwer zu ertragen, Sext.Emp. adv. math. 9.152.