δυσεντευξία
δυσεντευξία, repulsive demeanour
δῠσεν-τευξία, ἡ,
- repulsive demeanour, D.S. 19.9, Cass. Pr. 80 (pl.).
1 comportamiento desagradable
2 dud., quizá aversión, rechazo, o bien dificultad para relacionarse Cass.Pr.80.
δυσεντευξία, ας (ἡ) [ῠ] difficulté d’accès, humeur désagréable, DS. 19, 9 ; Cass. Probl. 80.
Étym. δυσέντευκτος.
δυσεντευξία, ἡ, das schwer Zugänglichsein, das aus Vornehmtun niemand vor sich Lassen, D.Sic. 19.9.