δυσεντεριώδης
δυσεντεριώδης, ill with dysentery
δῠσεντερ-ιώδης, ες,
- ill with dysentery, Hp. Epid. 1.5, 3.8; symptomatic of or belonging to it, ib. 3.17.θ; τρόπος Aret. SD 2.9.
1 que padece disentería, disentérico de pers., Hp.Epid.1.5, 3.8.
2 de aspecto disentérico, como en la disentería
ἦν ... τὰ γινόμενα δυσεντεριώδεα
de síntomasδιαχωρήματα
ἡ γαστὴρ ... διαρρέει ... δυσεντεριώδεα
πυρετοί
• neutr. subst.
(τὰ) δυσεντεριώδεα
signos del tipo de la disentería
• propio de la disentería
τρόπος
δυσεντεριώδης, ης, ες [ῠ] atteint de dysenterie, Hpc. 142, 191 ; Arét. 61.
Étym. δυσεντερία, -ωδης.
δυσεντεριώδης, ες, an der Ruhr leidend, Medic.