δυσέμετος Save DGE Bailly 2024 Pape δυσέμετος -ον que vomita con dificultad Synes.Ep.120, cf. δυσήμετος. δυσ·έμετος, ος, ον [ῠ] qui vomit avec peine, Syn. 257a. Étym. δ. ἐμέω, cf. δυσήμετος. δυσέμετος, = δυσεμής, Sp.