δυσέντευκτος
δυσέντευκτος, hard to speak with
δῠσέν-τευκτος, ον,
- unpleasant to meet, physically repulsive, δ. καὶ ἀηδής Thphr. Char. 19; but more usu. unpleasant to deal with, Plb. 5.34.4, Plu. Aud.poet. 2.27e; τὸ δ. Ph. 2.520, J. AJ 13.2.1.
desagradable en el trato, intratable
δ. καὶ ἀηδής
ὑπνώδους φύσει ... καὶ δυσεντεύκτου διὰ τοῦτο πολλάκις ὄντος
τοῖς περὶ τὴν αὐλήν
ξένοις
δ. καὶ δυσπρόσοδος
• subst. τὸ δ. innaccesibilidad, comportamiento distante Ph.2.520, I.AI 13.35.
δυσ·έντευκτος, ος, ον [ῠ] d’un accès difficile, peu affable, peu abordable, Pol. 5, 34, 4 ; Plut. M. 27e, etc.
Étym. δ. ἐντυγχάνω.
δυσέντευκτος, schwer zugänglich, von Menschen, die schwer zu sprechen, mürrisch, unfreundlich sind, Pol. 5.34 u. Sp.
δυσέντευκτος
δυσ-έντευκτος, ον
- hard to speak with, Theophr.