δυσέμβολος
δυσέμβολος, hard to enter, inaccessible
δῠσέμ-βολος, ον,
- = foreg., Hp. Fract. 38 (Comp.).
- II hard to enter, δυσεμβολωτάτη ἡ Λακωνική X. HG 6.5.24; δ. τοῖς πολεμίοις [χώρα] Arist. Pol. 1326b41; ὄρη Plb. 3.49.7, cf. J. AJ 17.2.1.
1 medic. difícil de reducir dislocaciones, Hp.Fract.38.
2 de difícil acceso, inaccesible de lugares
δυσεμβολωτάτη ἡ Λακωνική
γῆν ... πυρὸς γέμουσαν ῥεύμασιν δυσεμβόλοις
la tierra que está llena de corrientes de fuego que impiden acercarse, e.e., de lavaὄρη
τὰ πεδία
ἔστι γὰρ κατά τε γῆν δ.
es inaccesible por tierra de Egiptoδ. τοῖς πολεμίοις (χώρα)
• difícil de invadir, inexpugnable
χώρα
δυσ·έμβολος, ος, ον [ῠ]
1 c. le préc. Hpc. 776e ||
2 difficile à envahir, Xén. Hell. 6, 5, 24 ; Arstt. Pol. 7, 5 ; Pol. 3, 49, 7 ; 4, 75, 2, etc. ||
Cp. -ώτερος, Hpc. l. c. ; sup. -ώτατος, Xén. l. c.
Étym. δ. ἐμβάλλω.
δυσέμβολος, 1) schwer wieder einzurenken, Hippocr.
2) wo man schwer einfallen, eindringen kann ; Λακωνική Xen. Hell. 6.5.24 ; χώρα Arist. Polit. 7.5 ; Pol. 4.75 u. öfter ; auch Sp., wie Plut. Alex. 37.
2) wo man schwer einfallen, eindringen kann ; Λακωνική Xen. Hell. 6.5.24 ; χώρα Arist. Polit. 7.5 ; Pol. 4.75 u. öfter ; auch Sp., wie Plut. Alex. 37.
δυσέμβολος
δυσ-έμβολος, ον
- hard to enter, inaccessible, Xen.